Harappa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Na mapach: 30°37′45″N 72°51′49″E/30,629167 72,863611

Położenie Harappy w obszarze cywilizacji doliny Indusu
Bardziej szczegółowe położenie Harappy

Harappa – starożytna osada protomiejska na terenie należącym do cywilizacji doliny Indusu, pochodząca z 2. połowy III tysiąclecia p.n.e. Położona na lewym brzegu rzeki Ravi w Pendżabie, na terenie dzisiejszego Pakistanu. Odkryta w latach 20. XX wieku w czasie badań prowadzonych przez Indyjską Służbę Archeologiczną. Następnie w roku 1946 prowadził tutaj wykopaliska Mortimer Wheeler. Ostatnie wykopaliska były prowadzone przez archeologów pakistańskich i amerykańskich w ostatnich dwóch dekadach XX wieku.

Miasto składało się z 3 dzielnic otoczonych murem z cegieł mułowych, spełniającym rolę obronną i ochronną przed powodziami. Głównym obiektem miasta była cytadela położona w zachodniej jego części. Była ona równoległobokiem o wymiarach 400 na 200 metrów. Na terenie cytadeli odkryto platformę o wysokości 6 merów wykonaną z cegieł, jej przeznaczenie pozostaje zagadką. Miasto posiadało kanalizację i wodociągi oraz budowle z cegły.

Według jednej z teorii zbudowane zostało przez Drawidów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa pod redakcją naukową Joachima Śliwy: Wielka Historia Świata, Tom 2 Stary i Nowy Świat od rewolucji neolitycznej do podbojów Aleksandra Wielkiego, ss. 510, Oficyna Wydawnicza FOGRA, 2005, ISBN 83-85719-83-0
  • Joel Levy: Zaginione miasta starożytności, Elipsa Publicat S.A., 2008, ss. 126-129, ISBN 978-83-245-9557-0
  • Arthur L. Basham: Indie, ss. 30-43, PIW, ISBN 83-06-02728-8
  • NATIONAL GEOGRAPHIC, nr 6, 2000 – Indus rzeka czasu