Hardstyle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hardstyle
Pochodzenie hard trance[1][2], hard dance[1], nu style gabber[1], hard house[2], hardcore[2], hard techno[2]
Czas i miejsce powstania przełom XX i XXI wieku[1], Holandia
Instrumenty syntezatory, samplery, automaty perkusyjne
Największa popularność koniec XX wieku, początek XXI wieku
Podgatunki
early hardstylenu-style
Podgatunki powstałe z połączenia z innym stylem muzycznym
jumpstyle[2], raw style[2], dubstyle[2]

Hardstylegatunek muzyki hard dance wywodzący się z głównie muzyki hard trance i nu style gabber[1]. Jest zaliczany do elektronicznej muzyki tanecznej (klubowej)[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Przykładowy utwór early hardstyle.

Gatunek charakteryzuje się szybkim tempem (zazwyczaj 150 BPM), metrum 4/4, ostrymi samplami i zniekształconymi dźwiękami. W hardstyle charakterystyczną rzeczą również jest motyw basowy, który dzieli się głównie na dwie kategorie: Jedną jest Reverse Bass (kick [kopnięcie/uderzenie] i między jednym a drugim uderzeniem bas), zaś drugą jest Hardstyle Kick (mocno 'zniekształcone' kopnięcie). Często linia basowa idzie w parze z linią basową melodii. Rozbudowany wokal w starszych utworach rzadko kiedy występuje, ale w tych nowszych już dużo częściej można go spotkać, zwłaszcza w emotional hardstyle. Ostatnią charakterystyczną cechą hardstylu jest jego uniwersalizm. Od rąbanki raw style, przez mroczne hymny Qlimax, do wzruszających utworów emotional hardstyle. Odpowiednie dobranie sampli, kicku, linii melodycznej itp. potrafi wytworzyć niepowtarzalny klimat.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki hardstyle'u sięgają końca wieku XX i początku XXI wieku[1] w Holandii, a duży wpływ na powstanie stylu miał gatunek gabber[1]. Hardstyle ma swoje korzenie w Holandii, gdzie artyści tacy jak Lady Dana, Pavo, Luna i The Prophet, którzy produkowali muzykę hardcore, zaczęli eksperymentować podczas odtwarzania ze swoimi nagraniami. Pierwsze imprezy muzyki hardstyle takie jak Qlubtempo[3], miały miejsce na początku XXI wieku. Przez pierwsze kilka lat hardstyle charakteryzowały tempo około 140-150 BPM, a sprężone dźwięki uderzeń basu i krótkie próbki wokalne rozbudowane do partii wokalnych, arii operowych i pieśni, co nadaje muzyce charakterystyczny klimat[1].

Po kilku udanych edycjach imprez Qlubtempo i Qlimax wytwórnia płytowa Q-Dance zarejestrowała hardstyle jako nowy gatunek muzyczny w dniu 4 lipca 2002 roku[2].

Około 2002 roku, pojawiły się kolejne wytwórnie muzyki hardstyle. Fusion (artystów znanych jako Zany i Donkey Rollers) i Scantraxx (założonej przez Dov Elkabasa) to dwie holenderskie wytwórnie, które rozpoczęły produkcję utworów hardstyle w tym czasie[4][5].

W latach 2004-2005 gatunek stał się bardziej melodyjny i podnoszący na duchu, nieco szybsze tempo (ok. 150 BPM)[2], a gatunek charakteryzuje lżejszy, ugrzeczniony bas, milsze dla ucha melodie, brak mrocznego klimatu. Wielu producentów zaczęło stosować pitch-shift zniekształcając uderzenie basu, które stworzyło melodyjną linię basową, że zwykle gra w tempie z typowym twardym trance i electro house oraz delikatniejszą syntezatorową melodię. Melodia jest często w formie Triola, co daje gatunkowi pulsujący rytm, podczas gdy starszy hardstyle, a także inne gatunki takie jak Jumpstyle mają bardziej prostsze struktury melodyczne w stosunku do nich[2].

Ewolucja hardstyle[edytuj | edytuj kod]

Wraz z rozprzestrzenieniem się w Europie, hardstyle zyskał nowe brzmienie. Mimo młodego wieku już można wyodrębnić dwa podgatunki. Pierwsza fala tej muzyki rozwijała się od 1992 do 2001 roku. Był to ciężki, podstawowy styl nazwany early hardstyle. Było to połączenie muzyki gabber i techno, tyle że bardziej taneczne. Nowy styl, zwany nu-style, został zapoczątkowany przez Lady Danę, a zaczął się rozwijać od 2005 r. Gatunek charakteryzuje lżejszy, ugrzeczniony bas, milsze dla ucha melodie, brak mrocznego klimatu.

W ostatnich latach wykształcił się nowy nurt zwany jumpstyle[2]. Skoczne bity, powtarzane rytmicznie i obraz tłumu skaczącego do nich są charakterystyczne dla tego podgatunku. Twórcą i czynnym propagatorem jest Max B Grant pochodzący ze Szwajcarii. Jumpstyle zyskał miano stylu komercyjnego i nie osiągnął popularności.

Rozróżnia się także mocny Raw Hardstyle (ostre sample, ciężki kick), skoczny Italian Hardstyle (tworzony przez Technoboy, Tatanka, Zatox itp.) oraz Emotional Hardstyle (rozbudowany wokal, urzekająca melodia). W 2010 roku z hardstylu zaczął wyodrębniać się dubstyle będący połączeniem linii basowej dubstepu i melodii hardstylu[2].

Popularność[edytuj | edytuj kod]

Hardstyle, promowany przez Q-Dance i rozsławiony przez wielkie imprezy, zyskał duże zainteresowanie w Niemczech, w Belgii, w Hiszpanii, we Włoszech i przede wszystkim w Holandii. Osiągnął tam wielką popularność.

Ze względu na nisze, do której hard dance jest spychany, hardstyle jest grany głównie na dużych imprezach, jak np.:

Znani artyści[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Przewodnik po muzyce elektronicznej – Electronic Music Guide (ang.). techno.org. [dostęp 2007-11-18].
  2. a b c d e f g h i j k l m Hardstyle (ang.). q-dance.com. [dostęp 2013-09-02].
  3. Qlubtempo (ang.). q-dance.com. [dostęp 2013-09-02].
  4. "Fusion :: Releases". (ang.). Fusionbv.com. [dostęp 2013-09-02].
  5. "Company – SCANTRAXX.com". (ang.). Scantraxx.nl. [dostęp 2013-09-02].