Hardstyle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hardstyle
Pochodzenie hard trance, hard dance, hard house, gabber
Czas i miejsce powstania Druga połowa lat 90. XX wieku, Holandia
Instrumenty syntezatory, samplery, automaty perkusyjne
Największa popularność Koniec XX wieku, początek XXI wieku
Podgatunki
early hardstylenu-styledubstyle - raw style
Podgatunki powstałe z połączenia z innym stylem muzycznym
jumpstyle

Hardstyle – podgatunek muzyki hard trance, charakteryzujący się ostrymi samplami z mniejszym tempem (140-155 BPM) niż pierwowzór (ponad 160 BPM), zaliczany do elektronicznej muzyki tanecznej. Charakterystyczny dla tego gatunku jest bas, zwany także hardbassem, który wyjątkowo głęboki i wyrazisty, jest istotną cechą tego gatunku. W hardstyle zazwyczaj motyw basowy pojawia się między jednym a drugim uderzeniem, w przeciwieństwie do hardcore, gdzie motyw basowy występuje w każdym takcie. Należy też wspomnieć, że gatunek ten przeważnie ma rytm w metrum 4/4, czasem 6/8. Hardstyle jest często zupełnie niesłusznie mylony z muzyką techno. Często ciężkie wejścia basowe rozwijane są do rozbudowanych partii wokalnych, arii operowych i pieśni, co nadaje muzyce niespotykany klimat. Inaczej, niż w muzyce techno, hardstyle jest przeznaczony do grania na olbrzymich imprezach masowych i festiwalach zwanych event.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki hardstyle'u sięgają końca wieku XX, Holandii, a dokładnie roku 1998, kiedy to jedna z najbardziej znanych twarzy muzyki gabber, The Prophet zaczał eksperymentować ze swoją muzyką, zapożyczając motywy z innych gatunków, głównie z hard trance, house i hardcore . Przekierował metrum i zwolnił tempo utworu poniżej 160 BPM. Do Propheta dołączyła również przedstawicielka płci żeńskiej – Dana van Dreven, która zmieniła pseudonim na Lady Dana. Młodzi Holendrzy szybko wchłonęli nowy trend, muzykę określono nazwą "hardstyle", a The Prophet i Lady Danę okrzyknięto rodzicami tego gatunku. Jednak jako pierwszy użył odwróconego basu hardtrancowy DJ – Scot Project w swym remiksie utworu: Hennes and Cold – The Second Trip. The Prophet założył słynną wytwórnię Scantraxx Recordz, zainteresował się młodym pokoleniem utalentowanych DJ-ów. Dzięki temu pojawiły się takie osoby jak: Luna, Pavo, Isaac, Pila. Przełomem stała się decyzja holenderskiego giganta Q-Dance o roztoczeniu pieczy nad tym gatunkiem. Pierwszą większą imprezą, na której zagrano hardstyle, był Qlimax. Wtedy też powstały duety DJ-skie, w tym: Deepack, Showtek, Alpha Twins. Pod nadzorem Propheta, Deepack stworzył w 2003 roku hymn Qlimax'u pt. "The Prophecy". Dla wszystkich fanów tej muzyki był to przełomowy moment. Utwór zafascynował, stał się czymś więcej, zyskał miano klasyka wszech czasów i hymnu każdego fanatyka hardstyle'u. Dużo nowości w rozwijający się gatunek włożył Raoul Van Grinsven, zwany Zany oraz Fabian Bohn aka Brennan Heart.

Ewolucja hardstyle[edytuj | edytuj kod]

Wraz z rozprzestrzenieniem się w Europie, hardstyle zyskał nowe brzmienie. Mimo młodego wieku już można wyodrębnić dwa podgatunki. Pierwsza fala tej muzyki rozwijała się od 1999 do 2001 roku. Był to ciężki, podstawowy styl nazwany early hardstyle. Było to połączenie muzyki gabber i techno, tyle że bardziej taneczne. Nowy styl, zwany nu-style, został zapoczątkowany przez Lady Danę, a zaczął się rozwijać od 2005 r. Gatunek charakteryzuje lżejszy, ugrzeczniony bas, milsze dla ucha melodie, brak mrocznego klimatu. Przedstawicielami tego podgatunku są: Headhunterz, Wildstylez, D-Block & S-Te-Fan, Angell bAss.

W ostatnich latach wykształcił się nowy nurt zwany jumpstyle. Skoczne bity, powtarzane rytmicznie i obraz tłumu skaczącego do nich są charakterystyczne dla tego podgatunku. Twórcą i czynnym propagatorem jest Max B Grant pochodzący ze Szwajcarii. Jumpstyle zyskał miano komercyjnego i nie osiągnął popularności.

Rozróżnia się także ostry Raw Hardstyle, Early Hardstyle oraz skoczny Italian Hardstyle. W 2010 roku z Hardstyle'u zaczął wyodrębniać się Dubstyle będący połączeniem bassline'u dubstepu i melodi Hardstyle'u.

Popularność[edytuj | edytuj kod]

Hardstyle, promowany przez Q-Dance i rozsławiony przez wielkie imprezy, zyskał duże zainteresowanie w Niemczech, gdzie przedstawicielem jest Blutonium Boy, w Belgii, w Hiszpanii, we Włoszech i przede wszystkim w Holandii. Osiągnął tam wielką popularność. Z biegiem czasu wyłoniły się znane, włoskie sylwetki producentów tej muzyki: Technoboy, Tatanka, Zatox. Ogólnoświatowym, cyklicznym festiwalem stał się Qlimax oraz Defqon.1.

Jednymi ze stylów tanecznych kojarzonych z hardstyle są podgatunki Jumpstyle i Melbourne Shuffle.