Harold Barron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Harold Barron
Data i miejsce urodzenia 29 sierpnia 1894
Berwyn
Data i miejsce śmierci 5 października 1978
San Francisco
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Harold Earl Barron (ur. 29 sierpnia 1894 w Berwyn w Pensylwanii, zm. 5 października 1978 w San Francisco[1]) – amerykański lekkoatleta (płotkarz), wicemistrz olimpijski z 1920.

Zdobył srebrny medal w biegu na 110 metrów przez płotki na igrzyskach olimpijskich w 1920 w Antwerpii za Earlem Thomsonem z Kanady[1].

Był mistrzem Stanów Zjednoczonych (AAU) w biegu na 120 jardów przez płotki w 1917 i 1920[2], a także akademickim mistrzem USA (NCAA) w 1922[3]. Był również halowym mistrzem USA w biegu na 70 jardów przez płotki w 1918, 1921 i 1922[4] oraz akademickim mistrzem (IC4A) w 1922[1].

Ukończył Pennsylvania State University. Później pracował jako trener[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > Hal Barron (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2013-11-14].
  2. United States Championships (Men 1876-1942) (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2013-11-14].
  3. NCAA Division I Championships (Men) (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2013-11-14].
  4. United States Indoor Championships (Men) (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2013-11-14].