Harriet Monroe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Harriet Monroe w stroju chińskim, 1920
Okładka magazynu "Poetry"
Harriet Monroe swój debiut zawdzięczał między innymi T.S. Eliot

Harriet Monroe (ur. 1860, zm. 1936) – poetka amerykańska[1][2][3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Harriet Monroe urodziła się 23 grudnia 1860 w Chicago[1]. Była córką Henry’ego Stantona Monroe’a i Marthy Mitchell[3]. Uczyła się w Dearborn Seminary w Chicago i Visitation Convent w Waszyngtonie, który ukończyła w 1879[1]. Jej ambicje zostania poetką i dramatopisarką wspierał między innymi Robert Louis Stevenson, z którym korespondowała[1]. W 1888 sonet Monroe zatytułowany With Shelley’s Poems został przyjęty do druku w magazynie literackim Century[1]. W latach 1910-11 odbyła podróż do Chin, gdzie jej siostra przebywała wraz z mężem, ambasadorem[4]. Była animatorką życia literackiego w Chicago. Zmarła 26 września 1936 w Arequipie w Peru[1].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Harriet Monroe jest znana przede wszystkim jako założycielka i wieloletnia redaktor naczelna magazynu Poetry[5][6]. Jego pierwszy numer pojawił się w 1912. Na łamach tego pisma publikowało wielu wybitnych autorów. Byli wśród nich Carl Sandburg, Edgar Lee Masters, Vachel Lindsay i Sherwood Anderson[1]. Korespondentem zagranicznym był Ezra Pound[1]. W 1915 w Poetry ukazał się The Love Song of J. Alfred Prufrock debiutującego T.S. Eliota[1]. W czasopiśmie publikowane były również eksperymentalne wiersze Wallace’a Stevensa, Marianne Moore, D.H. Lawrence’a i Williama Carlosa Williamsa[1]. Monroe poczuła się doceniona, kiedy współpracujący z jej pismem indyjski poeta Rabindranath Tagore w 1913 otrzymał Nagrodę Nobla[2]. Funkcję redaktor naczelnej sprawowała aż do śmierci. Po niej stanowisko to objęła Jessica Nelson North[7]. Harriet Monroe była poetką, dramatopisarką i krytyczką literacką. W 1891 wydała tomik Valeria and Other Poems[8]. Został on dobrze przyjęty przez krytykę[8]. Zawierał tytułowy dramat i kilkadziesiąt innych utworów. Napisała kantatę na otwarcie Auditorium Building projektu Louisa Sullivana w Chicago w 1889 i odę na rozpoczęcie Chicago World’s Fair w 1893[8]. W 1914 opublikowała zbiorek You and I. Pisała między innymi sonety. Napisała też autobiografię A Poet’s Life: Seventy Years in a Changing World, która ukazała się pośmiertnie w 1938[1]. Poza tym napisała słowo wstępne do tomiku The Congo and Other Poems Vachela Lindsaya.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k Harriet Monroe, American poet (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2017-05-14].
  2. a b Harriet Monroe, Poet (1860–1936) (ang.). PoetryFoundation.org. [dostęp 2017-05-14].
  3. a b Monroe, Harriet (1860–1936) (ang.). encyclopedia.com. [dostęp 2017-05-14].
  4. Harriet Monroe and the "Imagists" (ang.). brbl-archive.library.yale.edu. [dostęp 2017-05-14].
  5. Harriet Monroe, Critic (1860–1936) (ang.). biography.com. [dostęp 2017-05-14].
  6. Harriet Monroe (1860-1936) (ang.). modjourn.org. [dostęp 2017-05-14].
  7. Jessica Nelson North, Poet (1891–1988) (ang.). PoetryFoundation.org. [dostęp 2017-05-14].
  8. a b c "Valeria" and Other Poems, 1891 (ang.). publications.newberry.org. [dostęp 2017-05-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]