Harry Kessler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Harry Kessler

Harry Graf Kessler (ur. 1868, zm. 1937) – niemiecki hrabia, pisarz, artysta, dyplomata i polityk[1], odpowiedzialny za kontakty władz niemieckich z Józefem Piłsudskim[2] w czasie jego internowania w twierdzy Magdeburg. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, 21 listopada 1918[3] został pierwszym akredytowanym w Warszawie dyplomatą.

Jego pamiętniki opublikowane w 1971[4] zawierają wiele anegdot i ciekawostek na temat życia artystycznego i teatralnego w Europie, przede wszystkim w Niemczech, z okresu przed wybuchem II wojny światowej oraz cenzury Hitlera.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Harry Kessler był synem bankiera Adolfa Wilhelma Kesslera z Hamburga oraz Irlandki Alice Harriet Blosse-Lynch[5]. Jego matka (ur. 17 lipca 1844 w Bombaju, zm. 19 września 1919 w Normandii) była córką baroneta irlandzkiego Henry Blosse-Lyncha. Rodzice Kesslera pobrali się w Paryżu 10 sierpnia 1867. Młodsza siostra Kesslera urodziła się w 1877, nazwano ją Wilma Kessler na pamiątkę cesarza Wilhelma I. Po zamążpójściu zmieniła nazwisko na Wilma de Brion.

W swoim czasie krążyło wiele plotek o rzekomym romansie cesarza i matki Kesslera. Sugerowano nawet, że to cesarz, a nie Adolf Kessler, był ojcem Harry’ego[6].

Życie, edukacja i praca[edytuj | edytuj kod]

Kessler dorastał we Francji, Anglii i Niemczech. Poznał wiele kultur, dużo podróżował, zrobił karierę jako dyplomata, dlatego znany był jako obywatel świata. Sam uważał siebie za Europejczyka.

Kessler najpierw uczył się w Paryżu następnie, od 1880, w szkole w Ascot, w Anglii. Zgodnie z życzeniem ojca wstąpił w 1882 do Gelehrtenschule des Johanneums, humanistycznego gimnazjum w Hamburgu, gdzie zdał maturę. Studiował potem prawo i historię sztuki w Bonn i Lipsku.

Przeprowadziwszy się do Berlina w 1893, współpracował z pełniącym ważną rolę w rozwoju art nouveau literacko-artystycznym czasopismem „Pan”, które publikowało teksty m.in. Richarda Dehmela, Theodora Fontane’a, Friedricha Nietzschego, Detleva von Liliencrona, Juliusa Harta, Novalisa, Paula Verlaine’a oraz Alfreda Lichtwarka.


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. The Diaries of Count Harry Kessler (ang.). abc.net.au. [dostęp 2016-11-19].
  2. Ludwik Ratajczak: Józef Piłsudski walczy o Polskę na wschodzie 1915-1919 (pol.). nasza-wielkopolska.eu. [dostęp 2016-11-19].
  3. Muzeum Józefa Piłsudskiego: Ogłoszenie niepodległości
  4. Louis Begley: Harry Kessler’s Fin de Siècle Diaries (ang.). nytimes.com. [dostęp 2016-11-19].
  5. Kessler, Harry [Klemens Ulrich, Graf von Der "rote Graf" (Red Count)] (ang.). dictionaryofarthistorians.org. [dostęp 2016-11-19].
  6. Derek Scally: Count Harry Kessler: The original hipster (ang.). rishtimes.com. [dostęp 2016-11-19].