Harry Potter (postać)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Harry James Potter
czarodziej półkrwi, Szukający, Auror
Postać z Harry Potter
Ilustracja
Daniel Radcliffe, odtwórca roli Harry’ego Pottera
Pierwsze wystąpienie Harry Potter i Kamień Filozoficzny
Grany przez Daniel Radcliffe
Dubbing Jonasz Tołopiło (1, 3–8)
Aleksander Gręziak (2)
Dane biograficzne
Przynależność Hogwart (Gryffindor)
Data i miejsce urodzenia 31 lipca 1980
Dolina Godryka
Rodzina matka: Lily Evans
ojciec: James Potter
Inne informacje
Zajęcie Były uczeń Hogwartu
Auror
szef Biura Aurorów
Szef Departamentu Przestrzegania Prawa Czarodziejów
Umiejętności mowa językiem węży (czasowo)
Atrybuty Różdżka -

Ostrokrzew,
10 cali,
Pióro feniksa

Harry James Potterpostać fikcyjna, główny bohater serii książek i filmów fantastycznych Harry Potter, syn Jamesa i Lily Potterów. Jako pomysł Potter narodził się w głowie autorki, J.K. Rowling, w pierwszej połowie lat 90. XX wieku.

Przeszłość[edytuj | edytuj kod]

Harry James Potter urodził się 31 lipca 1980 roku jako syn Jamesa i Lily Potter z domu Evans w Dolinie Godryka. Jego ojcem chrzestnym stał się przyjaciel Jamesa z lat szkolnych, jeden z „Huncwotów”, Syriusz Black. Piętnaście miesięcy później, Halloween 1981 roku, Lord Voldemort zabił jego ojca i próbował oszczędzić jego matkę, lecz zniecierpliwiony, także ją pozbawił życia. Zrobił to, ponieważ dwa lata wcześniej Sybilla Trelawney wygłosiła przepowiednie dotyczącą końca rządów terroru Voldemort. Severus Snape zdołał mu przekazać tylko pierwszą część przepowiedni, dlatego Voldemort nie wiedział, że z chwilą, gdy Lily oddała życie za chłopca i ten próbował go zabić, mordercze zaklęcie (Avada Kedavra) odbiło się od Harry’ego. Trafiło w Voldemorta, który stracił całą swoją moc, naznaczył tym samym Harry’ego jako równego sobie a sam stał się słabym nieokreślonym tworem. W ten sposób Harry, wbrew woli Czarnego Pana (tak nazywali Voldemorta jego poplecznicy), został siódmym z jego horkruksów. Jedynym śladem po Morderczym Zaklęciu była blizna w kształcie błyskawicy - ruchu dłoni podczas rzucania zabójczego zaklęcia - na czole Harry’ego.

Albus Dumbledore, przywódca Zakonu Feniksa, w którym działali James i Lily, zdecydował o umieszczeniu Harry’ego u jedynych żyjących krewnych: Petunii i Vernona Dursleyów. Rubeus Hagrid zamiast oddać Harry’ego Syriuszowi, spełnił to zadanie i dostarczył dziecko do domu na Privet Drive 4 w Little Whinging w hrabstwie Surrey. Albus naniósł na dm i okolice wszelkie możliwe zaklęcia ochronne a Petunia przypieczętowała je, akceptując obecność chłopca w swoim domu.

Teraźniejszość[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza dekada i pierwszy rok nauki (listopad 1981 do czerwca 1992)[edytuj | edytuj kod]

Spędził u nich dziesięć lat, doznająć nieuzasadnionych upokorzeń z zazdrości, stając się celem ataków kuzyna, Dudleya. W dniu swoich jedenastych urodzin Harry dowiedział się od Hagrida, posłańca Dumbledore’a, że jest czarodziejem, a jego rodzice nie zginęli (jak wmawiano mu przez lata) w wypadku samochodowym. Harry otrzymał zaproszenie do Hogwartu, szkoły dla czarodziejów. Po chwili wahania zgodził się wyruszyć z Hagridem do Londynu na ulicę Pokątną, by zakupić przedmioty niezbędne do czarodziejskiej edukacji. Okazało się, że w banku Gringota ma pieniądze po rodzicach, za które on kupił wyposażenie do szkoły a Hagrid śnieżnobiałą sowę, Hedwigę, którą używał do przesyłania korespondencji.

W drodze do Hogwartu Harry poznał swoich pierwszych w życiu przyjaciół: Rona Weasley i Hermionę Granger. Inni czarodzieje uważali go za bohatera, gdyż przeżył atak Voldemorta przez co również stał się rozpoznawalny i popularny wśród czarodziejów. Hogwart stał się jego prawdziwym domem. Nauka magii okazała się rzeczą trudną, aczkolwiek w większości przypadków dość przyjemną i owocną. Jego szkolnym wrogiem stał się Draco Malfoy.

Harry trafił do Gryffindoru, wraz z Ronem i Hermioną. Na swoim pierwszym roku Harry stoczył i wygrał walkę z trollem górskim, został szukającym w drużynie Gryfonów jako najmłodszy od 100 lat zawodnik. Na święta dostał należącą do jego ojca pelerynę-niewidkę. Pod koniec roku odkrył tajemnicę Kamienia Filozoficznego i powstrzymał Voldemorta przed odrodzeniem. Kwiryniusz Quirrell, nosiciel Voldemorta, rozsypał się w proch.

Drugi rok nauki (wrzesień 1992 do czerwca 1993)[edytuj | edytuj kod]

Rok później odkrył sekret Komnatę Tajemnic. Dowiedział się także, że jest wężousty (potrafił porozumiewać się z wężami). Dzięki pomocy Faweksa - feniska Dumbledore’a i miecza Godryka Gryffindora pokonał wielkiego węża Bazyliszka. Ponownie przeszkodził Voldemortowi w odrodzeniu się i uratował Ginny Weasley, która nieświadomie stała się ofiarą Czarnego Pana. Jednocześnie zniszczył pierwszego horkruksa Voldemorta, przebijając dziennik Toma Marvolo Riddle kłem Bazyliszka. Zdołał również uwolnić skrzata Zgredka spod władzy Malfoyów – dzięki podstępowi z podarowaniem własnej skarpetki. Gilderoy_Lockhart, który próbował sobie przypisać te zasługi, a Ronowi i Harry’emu wyczyścić pamieć, sam przyjął atak swoim zaklęciem zapomnienia i trafił do szpitala dla czarodziejów.

Daniel Radcliffe, odtwórca roli Harry’ego Pottera, podczas kręcenia ostatniego filmu z cyklu

Trzeci rok nauki (wrzesień 1993 do czerwca 1994)[edytuj | edytuj kod]

Pottera zaczął nauczać Remus Lupin, jeden z „Huncwotów” i przyjaciel jego zmarłego ojca. Od niego Potter nauczył się m.in. zaklęcia Patronusa, przeciw dementorom, którzy wysysali szczęście z ludzi oraz na których działanie chłopiec był podatny bardziej, niż inni. Harry poznał również swojego ojca chrzestnego, Syriusza Blacka oraz historię jego „zdrady”. Dowiedział się o „Huncwotach”, drugą przepowiednię Trelawney:

TO SIĘ STANIE DZISIAJ. CZARNY PAN SPOCZYWA SAMOTNY, BEZ PRZYJACIÓŁ, PORZUCONY PRZEZ SWOICH WYZNAWCÓW. JEGO SŁUGA BYŁ UWIĘZIONY PRZEZ DWANAŚCIE LAT. DZISIAJ, PRZED PÓŁNOCĄ, SŁUGA ROZERWIE ŁAŃCUCHY I WYRUSZY W DROGĘ, BY POŁĄCZYĆ SIĘ ZE SWOIM PANEM. CZARNY PAN POWSTANIE Z JEGO POMOCĄ, JESZCZE BARDZIEJ POTĘŻNY I STRASZNY NIŻ PRZEDTEM. DZIŚ... PRZED PÓŁNOCĄ... SŁUGA... WYRUSZY... BY POŁĄCZYĆ SIĘ... ZE SWOIM... PANEM...

,

prawdy o szczurze Rona − Peterze Pettigrew oraz przepędził setki dementorów od swego zaklęciem Patronusa w postaci cielesnego jelenia. Wraz z Hermioną cofnął się w czasie i tak uratował hipogryfa Hardodzioba przed śmiercią oraz ponownie pojmanego Syriusza, przez co ten (wreszcie niewinny w oczach Harry’ego) uciekł. Podczas roku szkolnego Harry otrzymał od Blacka „Błyskawicę” − najszybszą miotłę świata − która to po sprawdzeniu przez nauczycieli, posłużyła mu w wygranej w meczach quidditcha i była prezentem za wszystkie minione urodziny.

Czwarty rok nauki (wrzesień 1994 do czerwca 1995)[edytuj | edytuj kod]

W wyniku działań sługi Voldemorta działającego pod powłoką Alastora Moody Harry’ego zmuszono do udziału w Turnieju Trójmagicznym. Dzięki zaklęciu przywołującemu Accio za pomocą miotły wykradł jajo smoka, w drugim zadaniu miał wyciągnąć Rona z jeziora, udało mu się to dzięki roślinie o nazwie skrzeloziele, dostarczonej przez Zgredka (w filmie to Neville powiedział Potterowi o tej możliwości). Harry wypłynął ostatni, ale za szlachetną postawę (dopłynął pierwszy do celu, ale upewnił się, że wszystkie „ofiary” są bezpieczne, wyciągnął również siostrę rywalki, kiedy ta miała problemy w jeziorze) otrzymał dużą ilość punktów. Ostatecznie wygrał ex aequo z Cedrikiem Diggorym. Puchar turniejowy przeniósł zwycięzców na cmentarz w Little Haglenton, gdzie Voldemort się odrodził dzięki krwi Harry’ego, mięśniom dłoni Pettigrew oraz kościom ojca Voldemorta. Cedrik zginął, a Voldemort i Harry stoczyli ze sobą pojedynek, podczas którego powstał bardzo rzadki efekt Priori Incantatem (rdzenie różdżek Pottera i Riddle’a są takie same), który spowodował pojawienie się zjaw osób zabitych przez Voldemorta: Cedrika, rodziców Harry’ego, Berty Jorkins oraz Franka Bryce. Harry uciekł swemu wrogowi, pochwycił ciało Cedrika i przywołał Puchar turniejowy przez co wrócił do Hogwartu. Tam sługa Voldemorta dowiedział się co się stało, ale potem sam został obnażony przez Dumbledore’a, któremu opowiedział jak doszło do odrodzenia Czarnego Pana. Korneliusz Knot zablokował sobie możliwość przesłuchania owego sługi oraz nie uwierzył w opowieści dyrektora Hogwartu i „Chłopca-Który-Przeżył”. Zakon Feniksa został reaktywowany i zmuszony do działania w podziemiu.

Piąty rok nauki (wrzesień 1995 do czerwca 1996)[edytuj | edytuj kod]

Tymczasem Ministerstwo Magii zaczęło uprzykrzać działania i życie Dumbledore’a i Harry’ego, wszczynając kampanie szyderstw wobec nich. Harry musiał użyć zaklęcia patronusa w rejonie mugoli by ochronić siebie i Dudleya, co było zabronione uczniom prawem czarodziejów. Cała akcja, wszczęta przez Dolores Jane Umbridge zakończyła się oczyszczeniem Harry’ego z zarzutów z pomocą wyrozumiałej Amelii Bones, świadka ataku Arabelli Figg i dyrektora Hogwartu, który od tego czasu unikał kontaktu z chłopcem. Ministerstwo Magii i tak wmieszało się w sprawy Hogwartu, czyniąc Umbridge nauczycielką obrony przed czarną magią. Wkrótce zaczęła nauczanie czystej teorii, bez zajęć praktycznych co spotkało się z buntem uczniów. Ci założyli pod jej nosem „Gwardię Dumbledore’a” z Harrym jako nauczycielem. Umbridge, która w międzyczasie stała się Wielkim Inkwizytorem szkoły a w końcu kwietnia 1996 roku, dyrektorem jeszcze bardziej dręczyła Harry’ego to szlabanami, uniemożliwianiem odwiedzania Hogsmeade czy zakazem gry w quidditch. Do tego doznał on jeszcze wizji ataku w ciele węża Nagini na Artura Weasley co też uratowało mu życie. Pomimo tego, przeżył swój pierwszy pocałunek z Cho Chang. Severus Snape, poproszony przez Dumbledore’a, pod przykrywką korepetycji z eliksirów, nauczał Harry’ego oklumencji by ten mógł zamknać swój umysł przed wizjami Czarnego Pana. Harry został zwabiony przez Voldemorta do Depratamentu Tajemnic w Ministestwie Magii wizją torturowania Syriusza. Niektórzy członkowie rozbitej Gwardii Dumbledore’a udali się z nim na miejsce, gdzie nie znaleźli Blacka, ale wdali się w bitwę ze śmierciożercami. W jej trakcie pierwsza przepowiednia Trelawney, na którą od roku polował Voldemort, uległa zniszczeniu. Czarny Pan osobiście pojawił się w ministerstwie i stoczył bitwę Dumbledorem oraz opętał Harry’ego. Ze śmiertelnego uścisku uwolniła go miłość do Syriusza, który chwilę wcześniej zginął z ręki Bellatrix Lestrange. Voldemort ujawnił swoje istnienie Korneliuszowi Knott, który został zmuszony do zaakceptowania nowej rzeczywistości i odwołania Umbridge ze szkoły. Harry poznał pełną pierwszą przepowiednię od Albusa Dumbledore.

OTO NADCHODZI TEN, KTÓRY MA MOC POKONANIA CZARNEGO PANA... ZRODZONY Z TYCH, KTÓRZY TRZYKROTNIE MU SIĘ OPARLI, A NARODZI SIĘ, GDY SIÓDMY MIESIĄC DOBIEGNIE KOŃCA... A CHOĆ CZARNY PAN NAZNACZY GO JAKO RÓWNEGO SOBIE, BĘDZIE ON MIAŁ MOC, JAKIEJ CZARNY PAN NIE ZNA... I JEDEN Z NICH MUSI ZGINĄĆ Z RĘKI DRUGIEGO, BO ŻADEN NIE MOŻE ŻYĆ, GDY DRUGI PRZEŻYJE... TEN, KTÓRY MA MOC POKONANIA CZARNEGO PANA, NARODZI SIĘ, GDY SIÓDMY MIESIĄC DOBIEGNIE KOŃCA...

Szósty rok nauki (wrzesień 1996 do czerwca 1997)[edytuj | edytuj kod]

W ministerstwie zmieniło się kierownictwo – Rufus Scrimgeour jako nowy minister zmienił politykę, rozpoczął walkę z Voldemortem. Także nakłaniał Harry’ego „wybrańca”, by ten udzielił ministerstwu wsparcia wizerunkowego. W szkole pobierał lekcje z Dumbledorem na temat przeszłości Voldemorta i tak dowiedział się o horkruksach. Dumbledore zdołał zniszczyć kolejny, czyli pierścień Marvolo Gaunta. Harry znalazł bardzo stary podręcznik do eliksirów niejakiego „Księcia Półkrwi” i odnalazł tam przekształcone przepisy na eliksiry. Dzięki nim stał się najlepszy w ich przyrządzaniu a także ulubieńcem Horacego Slughorn. Także formuły różnych nieznanych zaklęć np. złowrogiego Sectumsempra czy Muffliato. Zaklęcie Sectumsempra użył na Draconie Malfoy, za co dostał okropny, ale zasłużony szlaban. Harry pocałował Ginny Weasley po wygranym meczu quiddicha. Od tej pory byli parą. Pod koniec szóstego roku nauki Harry i Albus odkryli gdzie jest Medalion Slytherina - kolejny horkruks. Wydobycie go z zabezpieczeń zużyło siły życiowe Albusa, który krótko potem został rozbrojony przez Dracona Malfoya i zginął z ręki Severusa Snape’a. Po jego śmierci Harry zerwał z Ginny, bo obawiał się, że Voldemort może ją wykorzystać. Tajemniczym Księciem Półkrwi okazał się były mistrz eliksirów w szkole i obecny nauczyciel obrony przed czarną magią. Harry ruszył za nim w pościg, ale został szybko powstrzymany przez Snape’a. Ten jednak nie pozwolił go skrzywdzić innym śmierciożercom, mówiąc im, że Potter „należy do Czarnego Pana”. Po pogrzebie dyrektora Hogwartu uznał, że nie wróci na 7. rok nauki, lecz poświęci się by zniszczyć resztę horkruksów by w końcu on lub ktoś inny zakończył życie Voldemorta. Hermiona i Ron zgodzili się mu towarzyszyć w tym zadaniu. Medalion Slytherina natomiast okazał się podróbką, podmienioną przez tajemniczego „R.A.B.”

Szukanie horkruksów (wrzesień 1997 do maja 1998)[edytuj | edytuj kod]

Dursleyowie zostali zmuszeniu do opuszczenia Privet Drive, gdyż w 17. urodziny Harryego − dzień osiągnięcia przez niego pełnoletności − wszystkie zaklęcia ochronne Dumbledore’a wygasną. Zrealizowano plan Mundungusa Fletcher by siedmiu Potterów poleciało do Nory na miotłach. Zamiar udał się częściowo. Podczas jego realizacji zginęli Alastor Moody, Hedwiga (ratując życie Hagridowi przed śmiertelnym zaklęciem) i utracono miotłę Blyskawicę. Harry trafił do Nory Weasley'ów. Dumbledore zapisał Potterowi w testamencie złoty znicz, który Harry złapał w pierwszym meczu, a także miecz Godryka Gryffindora – tego jednak nie dostał. Musiał uciekać z Hermioną i Ronem z Nory w trakcie ślubu Billa z Fleur Delacour. Przenieśli się do Tottenham Court Road w Londynie. W kafejce napadli na nich Antonin Dołohow i Thorfinn Rowle. Zostali pokonani, ale trio dziwiło się skąd to śmierciożercy wiedzieli, gdzie przebywali. Rozwiązaniem zagadki jest to, że imię Voldemorta stało się Tabu = można było wykryć wszystkich, którzy je wymawiają. Stamtąd przenieśli się do odziedziczonego przez Harry’ego domu Syriusza, przy Grimmauld Place 12. Dowiedzieli się kim jest R.A.B. - brat Syriusza, Regulus Arcturus Black oraz, że Severus Snape został dyrektorem szkoły, Alecto Carrow nauczycielką mugoloznawstwa a brat Amycus nauczycielem propagowania czarnej magii. Od kiedy Harry wręczył Stworkowi fałszywy medalion i wykazał chęć pomocy w wypełnieniu ostatniej woli Regulusa, Stworek zmienił nastawienie do niego, Rona oraz Hermiony i stał się wzorową pomocą domową. Opowiedział jak zginął Regulus i sprowadził do domu Mundungusa Fletchera, który ukradł prawdziwy horkruks. Złodziej przekazał im, że za cenę pozostania na wolności, podarował go ropuchowatej czarownicy - Dolores Umbridge. Trio udało się odbić medalion za cenę porzucenia Grimmauld Place, gdyż Corban Yaxley przebił się przez zaklęcie Fideliusa. Aportowali się na polanie, zmieniając co jakiś czas miejsce pobytu w namiocie, gdzie Hermiona za każdym razem rzucała skuteczne zaklęcia przeciw mugolom, szmalcownikom i śmierciożercom.

Medalion wywierał zły wpływ na każdego, kto nosił go zbyt długo, więc postanowili nosić go na zmianę. Gdy zapomnieli zabrać go od Rona, oddał im medalion i odszedł od nich. Harry i Hermiona udali się do Doliny Godryka, gdyż przypuszczali, że Dumbledore mógł zostawić miecz u Bathildy Bagshot. Po odwiedzeniu cmentarza, gdzie spoczywali rodzice Harry’ego, Bathilda odnalazła ich i zaprowadziła do swego domu. W pewnym momencie okazało się, że kobieta już od dawna nie żyje, a w jej ciele przebywa Nagini. Wyjaśniało to więc, dlaczego tylko Harry słyszał jej słowa. W czasie ucieczki przed Voldemortem, Hermiona przypadkowo złamała różdżkę Harry’ego.

Harry używał różdżki Hermiony. Podczas jednej z nocnych wart, zobaczył srebrzystą łanię, która chciała, by za nią poszedł. Zaprowadziła go nad jezioro, gdzie pod lodem leżał miecz Gryffindora. Harry zanurkował po miecz i ten zaczął go dusić. Pottera uratował Ron, który znalazł ich dzięki wygaszaczowi Dumbledore’a. Harry otworzył medalion, a Ron przebił go mieczem.

Od ojca Luny poznali historię trzech braci Peverell i Insygniów Śmierci: kamienia wskrzeszenia, peleryny niewidki i Czarnej Róźdzki. Cała trójka została złapana przez szmalcowników gdy Harry wpadł na plan Voldemorta, który rzeczywiście szukał Czarnej Ródzki i wypowiedział imię wroga. Szmalcownicy wyłapali ich i doprowadzili ich dworu Malfoyów. Bellatrix wpadła w szał i niepokój, gdyż zobaczyła miecz Gryffindora, który w teorii był przechowywany w jej skrytce bankowej w banku Gringott. Torturowała Hermionę i goblina Gryfka by wyjawili jej prawdę - który z przedmiotów jest prawdziwy. Harry, dzięki kawałkowi lusterka, które przed laty dostał od Syriusza, zdołał przyzwać pomoc – był to skrzat Zgredek, który pomógł wydostać się wpierw Lunie, Ollivanderowi i Gryfkowi a następnie im samym, ale zginał podczas zdania. Chwilę wcześniej w piwnicy posiadłości zmarł uduszony własną ręką Peter Pettigrew. Harry’emu w tym czasie udało się rozbroić Dracona Malfoya i zyskać jego różdżkę. Dopiero podczas własnoręcznego pochówku skrzata, Harry pojął oklumencję. Od uwolnionego Ollivandera, Potter poznał historię Czarnej Różdżki, a Gryfek za miecz Gryffindora miał im pomóc w kradzieży pucharu Helgi Hufflepuff, znajdującego się w skrytce Lestrange’ów. Plan się udał, bohateorie uciekli na niewidomym smoku ale gobliny sprowadziły do Voldemorta pochwyconego Gryfka z mieczem Gryffindora. Czarny Pan wpadł w szał i pozabijał stojące przy nim osoby a potem ogarnął go lęk, gdyż nie spodziewał się, że tak młody wróg odkryje jego tajemnice. Harry przeczytał jego myśli i odkrył, że jeden z horkruksów jest ukryty w Hogwarcie. Udali się do Hogsmeade, gdzie Aberforth Dumbledore ochronił ich przed atakiem dementorów i śmierciożerców. Przez jego bar przeniknęli do Hogwartu co sprowadziło członków Zakonu Feniksa i rozpoczęło bitwę o szkołę ze śmierciożercami. Harry’emu udało się znaleźć jeszcze jednego horkruksa − Diadem Roweny Ravenclaw − dzięki Lunie Lovegood i rozmowie z Szarą Damą. Diadem został zniszczony przez Goyle’a przepotężnym zaklęciem „szatańskiej pożogi” w pokoju Życzeń. Ron zaprowadził natomiast Hermionę do Komnaty Tajemnic, gdzie ona przebiła kłem bazyliszka czarkę. Wspomnienia umierającego Snape’a natomiast pozwoliły zmienić postrzeganie byłego nauczyciela eliksirów jako niezłomnego i lojalnego sługę Dumbledore’a. Harry zyskał pewność o tym, że stał się horkruksem Czarnego Pana, dlatego udał sie do Zakazanego Lasu gdzie przywołał do siebie duchy Lupina, Severusa, matki i ojca za pomocą kamienia wskrzeszenia ukrytego w zniczu. Porzucił to insygnium i oddał swoje życie, dając się „zabić” Voldemortowi. Przeżył, gdyż w Czarnym Panu płynęła krew Lily i jej tarcza obronna uniemożliwiła właściwe zadziałanie morderczego zaklęcia. Voldemort zniszczył część swojej duszy w Harrym. Dzięki matce Dracona, Rubeus Hadrid przyniósł go do zamku. Voldemortowi wydawało się, że triumfuje i chciał upokorzyć Neville’a używajac do tego kapelusza przydzielającego do „odpowiedniego” domu − do Slytherinu. Jednakże na pomoc Zakonowi Feniksa przyszedł Graup oraz centaury. Longbottom wyjął z kapelusza miecz Gryffidora po czym ściął nim ostatniego horkruksa − węża Nagini. Skrzaty domowe pod wodzą Stworka wybiegły z kuchni by walczyć za Pottera. Rozpętała się bitwa podczas której Harry ukrył się pod peleryną-niewidką. Ujawnił się dopiero po tym jak Molly Weasley odebrała życie Bellatrix. Czarna Różdżka używana przez Voldemorta nie mogła walczyć z Potterem – ten, pokonując Dracona Malfoya, stał się jej prawowitym właścicielem. Harry nakazał Tomowi skruchę i wyjawił mu jaka rolę pełnił Snape. Ostatecznie unicestwił swojego wroga, gdyż mordercze zaklęcie odbiło się od expelliarmus Harry’ego i pozbawiło życia Voldemorta.

Świat zaczął wracać do normy: zaklęci Imperiusem przychodzili z wolna do siebie, Śmierciożercy uciekali w popłochu lub byli chwytani, niewinnie uwięzieni w Azkabanie zostali wypuszczani na wolność oraz że Kingsley Shacklebolt został mianowany tymczasowo Ministrem Magii… . Harry wkrótce wyjaśnił przyjaciołom wszystko, ale zdecydował, że Czarna Różdżka − po tym jak skutecznie naprawił nią swoją różdżkę z piórem feniksa − spocznie w grobie Dumbledore’a.

Harry 9 razy przeżył spotkanie z Lordem Voldemortem:

  1. gdy miał rok w Haloween 1981 roku,
  2. mając prawie 12 lat w 1992 roku,
  3. w Komnacie Tajemnic w 1993 roku,
  4. na cmentarzu w Little Hangleton w 1995 roku,
  5. w Ministerstwie Magii w 1996 roku,
  6. w bitwie na Little Whinging w lipcu 1997 roku,
  7. ponownie w Dolinie Godryka w grudniu 1997 roku,
  8. w Zakazanym Lesie w maju 1998 roku
  9. i w Wielkiej Sali Hogwartu, gdzie wszystko się zakończyło, w maju 1998 roku.

Przyszłość/Epilog[edytuj | edytuj kod]

Dziewiętnaście lat później (wrzesień 2017)

Harry nie wrócił do Hogwartu po zakończeniu wojny na 7. rok nauki, co nie przeszkodziło jemu i Ronowi w zostaniu aurorem. Stał się ojcem chrzestnym osieroconego Teda Remusa Lupin. W 2007 sam objął szefem Biura Aurorów. Ożenił się z Ginny Weasley i razem z nią miał trójkę dzieci: synów Jamesa Syriusza, Albusa Severusa i córkę Lily Lunę. Zatrzymał motocykl Syriusza, który teść, Artur Weasley mu naprawił. Stracił zdolność mówienia w języku węży, ale też od 19 lat jego blizna nie dała o sobie znać.

Harry Potter zadbał też o to by w Hogwarcie, w gabinecie dyrektorów, pojawił się obraz Snape’a, po tym jak dopiął swego w oczyszczenie jego imienia i właściwym pochówku. Potter jednak nigdy nie porozmawiał z wizerunkiem Severusa.

Pogodził się z Draconem i Dudleyem. Ich relacje nie były przyjacielskie, lecz neutralne. Natomiast wnuki Petunii i Lily spędzały razem czas na Boże Narodzenie.

Drzewo genealogiczne[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
rodzina Peverellów
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Salazar Slytherin
 
 
 
Cadmus Peverell
 
 
Antioch Peverell
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ignotus Peverell
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
syn Ignotusa Peverella
 
 
Linfred ze Stinchcombe
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Iolanthe Peverell
 
Hardwin Potter
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
wiele pokoleń
 
 
 
wiele pokoleń
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
wiele pokoleń
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ralston Potter
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Marvolo Gaunt
 
 
 
 
 
rodzina Blacków
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
wiele pokoleń
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Tom Riddle
 
Meropa Gaunt
 
Morfin Gaunt
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Pani Potter
 
Henry Potter
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Tom Marvolo Riddle
 
 
 
 
 
Septimus Weasley
 
Cedrella Black
 
pan i pani Dursley
 
 
 
 
 
pan i pani Evans
 
Euphemia Potter
 
Fleamont Potter
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Apolline Delacour
 
Monsieur Delacour
 
Molly Prewett
 
Artur Weasley
 
Marjorie Dursley
 
Vernon Dursley
 
Petunia Evans
 
Lily Evans
 
James Potter
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Dudley Dursley
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gabrielle Delacour
 
 
 
Charlie Weasley
 
 
 
 
 
 
 
Fred Weasley
 
 
Hermiona Granger
 
Ron Weasley
 
 
Ginevra Weasley
 
Harry Potter
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Fleur Delacour
 
William Weasley
 
 
 
Percy Weasley
 
Audrey Weasley
 
George Weasley
 
Angelina Johnson
 
 
 
James Potter
 
Albus Potter
 
Lily Potter
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Victoire Weasley
 
Dominique Weasley
 
Louis Weasley
 
Molly Weasley
 
Lucy Weasley
 
Fred Weasley
 
Roxanne Weasley
 
Rose Weasley
 
Hugo Weasley
 
 
 
 Osobny artykuł: Ród Blacków.