Harsiese II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
R8U36D1
Q3
S3M17Y5
N35
N5
Z1
G5H8
Z1
X1Q1
Hem-neczer-Tepi-en-Amon-Re Harsiese w hieroglifach

Harsiese IIHem-neczer-Tepi-en-Amon-ReBoski Ojciec Pierwszy Prorok Amona-Re Horus-syn-Izydy- wielki kapłan Amona-Re. Być może wnuk Harsiese I. Władzę kapłańską objął po zamieszkach, jakie wybuchły w czasie pontyfikatu syna Takelota II – Osorkona, który to w wyniku owych zamieszek zmuszony był do ucieczki z Teb i schronienia się w Nubii. Wydarzenia te miały prawdopodobnie miejsce w czasie gdy Takelot II ogłosił się królem w Tebaidzie na około trzy lata przed końcem panowania Osorkona II w Tanis. Po około 10 latach wygnania Osorkon podjął próbę powrotu do Teb i odzyskania tronu pontyfikalnego, jednakże ponownie zmuszony został do ucieczki w wyniku na nowo rozgorzałych gwałtownych zamieszek. Władzę kapłańską nadal utrzymywał Harsiese, sprawując ją niejako w "zastępstwie" Osorkona. Prawdopodobny jest znaczący jego wpływ na objęcie władzy w Tebaidzie przez Padibasteta, założyciela XXIII dynastii wywodzącej się z Leontopolis, co może wskazywać na uzyskanie rzeczywistej samodzielnej władzy kapłańskiej dopiero po śmierci Osorkona.

Imię Harsiese wzmiankowane jest kilkakrotnie w tekstach stanowiących zapis poziomu wylewów Nilu w Karnaku.

W czasie jego pontyfikatu władzę sprawowali: