Hasan Turkumani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hasan Turkumani
حسن توركماني
generał porucznik generał porucznik
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1935
Aleppo
Data i miejsce śmierci 18 lipca 2012
Damaszek
Przebieg służby
Lata służby 1954 - 2012
Siły zbrojne Siły Zbrojne Syrii
Jednostki 9 Dywizja Piechoty Zmechanizowanej
Główne wojny i bitwy Wojna sześciodniowa, Wojna na wyniszczenie, Wojna Jom Kippur, Libańska wojna domowa, Wojna domowa w Syrii
Hassan
حسن توركماني
Miejsce urodzenia Aleppo
minister obrony Syrii
Okres od 12 maja 2004
do 3 czerwca 2009
Przynależność polityczna Baas
Poprzednik Mustafa Tlas
Następca Ali Habib Mahmud

Hasan Turkumani (ur. 1935 w Aleppo[1], zm. 18 lipca 2012 w Damaszku) – syryjski wojskowy i polityk, minister obrony Syrii w latach 2004–2009.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny sunnickiej[1]. W 1956 ukończył Akademię Wojskową w Hims, specjalizując się w artylerii. W czasie wojny Jom Kippur dowodził 9 dywizją piechoty zmechanizowanej[1][2]. Brał również udział w syryjskiej interwencji w czasie wojny domowej w Libanie[3]. Jest autorem kilku publikacji książkowych poświęconych wojskowości[4].

Wieloletni członek partii Baas[3].

Jako jeden z nielicznych sunnitów zajmował wysokie stanowiska w zdominowanych przez alawitów syryjskich siłach zbrojnych i służbach bezpieczeństwa[1]. W 1978 został awansowany do stopnia generalskiego[4], zaś w 2002 objął stanowisko szefa sztabu armii syryjskiej[3]. W 2004 wszedł do rządu Syrii jako minister obrony, zastępując na tym stanowisku Mustafę Talasa, jednego z najbliższych współpracowników Hafiza al-Asada, kierującego resortem obrony od 1972. Stało się tak wbrew spekulacjom, jakoby po Talasie nowym ministrem obrony miał zostać polityk cywilny[3].

Zdecydowanie odrzucał oskarżenia pod adresem Syrii o wspieranie terroryzmu. Zarzucał Stanom Zjednoczonym, iż fałszywie twierdzą, jakoby Syria przyczyniała się do eskalacji ataków na siły amerykańskie w Iraku po obaleniu rządów Saddama Husajna[3].

W 2009 gen. Turkumani odszedł z ministerstwa obrony i został zastępcą wiceprezydenta, pozostając w rządzie. Był jednym z najważniejszych doradców prezydenta Baszszara al-Asada w sprawach wojskowych. Według niepotwierdzonych do końca doniesień właśnie on kierował komitetem odpowiedzialnym za wykorzystanie wojska w tłumieniu powstania przeciwko al-Asadowi w 2011[1].

Zginął w zamachu na budynek sił bezpieczeństwa w Damaszku 18 lipca 2012. Razem z nim śmierć ponieśli wiceminister obrony Asif Szaukat, minister obrony gen. Dawud Radżiha oraz kierujący Biurem Bezpieczeństwa Narodowego Regionalnego Kierownictwa Partii Baas Hiszam Ichtijar[5]. Do ataku przyznała się Liwa al-Islam, jedno z walczących przeciwko al-Asadowi ugrupowań radykalnie muzułmańskich[6]. Razem z pozostałymi ofiarami zamachu został pochowany w Grobie Nieznanego Żołnierza w Damaszku[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]