Haute-contre

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Haute-contre – typ wysokiego głosu tenorowego, występujący w zapisach kompozytorów francuskich doby baroku i klasycyzmu.

Termin „Haute-contre” opisuje wysokie rejestry głosu tenora altowego (kontratenor). Był stosowany przez francuskich kompozytorów operowych dla odróżnienia od niższego rejestru tenorowego, zwanego „taille”. W zapisach kompozytorów francuskich utrzymał się do XIX wieku, kiedy upowszechniło się określenie „tenor[1]. Występuje we francuskiej praktyce muzycznej. Charakteryzuje się łatwym przechodzeniem od rejestru piersiowego na głowowy (rodzaj falsetu)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Chodkowski (red.): Encyklopedia muzyki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995. ISBN 83-01-11390-1.
  • Piotr Kamiński: Tysiąc i jedna opera. T. 1. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Muzyczne SA, 2008. ISBN 978-83-224-0899-5.