Hełm wz. 31/50

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hełm wz. 31/50 z widocznym charakterystycznym śladem po dodatkowym nicie
(lakier gładki typu khaki)

Hełm wz. 31/50 – polski stalowy hełm, stanowił odmianę hełmu wz. 31.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W związku z dużymi brakami hełmów dla wojska postanowiono wykorzystać ocalałe hełmy wz. 31. W ten sposób trafiły one po II wojnie na wyposażenie Ludowego Wojska Polskiego oraz występowały sporadycznie w różnych polskich oddziałach paramilitarnych. Były to hełmy, których czerepy/dzwony wyprodukowano jeszcze przed wojną, głównie w 1939 roku. Największą ich liczbę stanowiły hełmy znalezione na polu składowym Huty „Ludwików”.

Dla tych hełmów przyjęto oficjalną nazwę hełm wz. 31/50, posiadały one różnego rodzaju wyposażenie wewnętrzne oraz dodatkowe nity. W większości hełmy te nie miały charakterystycznego dla wz. 31 nitu kontroli technicznej. Istniała także wersja hełmu wz. 31/50 przeznaczona dla straży pożarnej wyposażona w grzebień, często malowana na kolor czarny.

Hełmy wz. 31/50 były malowanie na gładko w kolorze khaki lub na niebiesko dla OC.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Kijak: Hełmy Wojska Polskiego i organizacji paramilitarnych 1917–1991. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2004. ISBN 83-11-07997-8.
  • Wielki Leksykon Uzbrojenia Wrzesień 1939 Tom 85. Hełm wz. 31. Warszawa: Edipresse Polska S.A., 2016. ISBN 978-83-7945-309-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]