Hearts of Iron IV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hearts of Iron IV
Producent Paradox Development Studio
Wydawca Paradox Interactive
Dystrybutor Cenega
Seria gier Hearts of Iron
Projektant Johan Andersson
Silnik Clausewitz Engine
Wersja 1.10.7 "Collie"[1]
Data wydania 6 czerwca 2016
Gatunek strategiczna gra czasu rzeczywistego, grand strategy wargame
Tryby gry jednoosobowa, wieloosobowa
Kategorie wiekowe PEGI: 7+[2]
Język angielski, polski, niemiecki, francuski, portugalski, rosyjski, hiszpański
Wymagania sprzętowe
Platforma Microsoft Windows, OS X, Linux
Nośniki DVD, dystrybucja cyfrowa
Wymagania

procesor Intel Core i3-2100 3,1 GHz lub AMD Phenom II X4 850 3,3 GHz, 4 GB RAM, karta graficzna 1 GB GeForce GTX 560 Ti/Radeon 6850 lub lepsza, 2 GB HDD, Windows 7/8 64-bit[2]

Kontrolery klawiatura, mysz
Poprzednik Hearts of Iron III (2009)
Strona internetowa

Hearts of Iron IV – gra komputerowa z gatunku grand strategy wargame z serii Hearts of Iron osadzona w realiach II wojny światowej. Została wyprodukowana przez szwedzkie przedsiębiorstwo Paradox Interactive. Gra została wydana 6 czerwca 2016 roku[2].

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

Gra Hearts of Iron IV jest strategią czasu rzeczywistego, której rozgrywka, zależnie od scenariusza, toczy się w latach 1936-1948, bądź 1939-1948[3]. Gracz wciela się w przywódcę jednego z państw istniejących w tym okresie. Podczas rozgrywki gracz podejmuje decyzje dotyczące dyplomacji, rozwoju wojska i technologii wybranego państwa[4]. Gra posiada tryb jedno lub wieloosobowy.

Decyzje polityczne[edytuj | edytuj kod]

Podczas gry, zyskuje się tzw. siłę polityczną[5]. Te punkty umożliwiają dobieranie ministrów, wykonywanie tzw. celów narodowych oraz uzyskania casus belli a także podejmowanie różnych decyzji politycznych.

Cele narodowe[edytuj | edytuj kod]

Każde państwo posiada tzw. „cele narodowe”[6]. Pozwalają one na wystąpienie specjalnych wydarzeń stanowiących odstępstwo od standardowych zasad. M.in. III Rzesza, USA, Wielka Brytania, Francja, Włochy, Japonia i ZSRR posiadają swoje unikalne cele, lista jest ciągle rozwijana wraz z wydawaniem nowych DLC. Państwa nieposiadające własnych, unikalnych drzew celów narodowych korzystają ze standardowych, wspólnych celów umożliwiających bardzo ogólny rozwój.

Ideologia[edytuj | edytuj kod]

W grze istnieją cztery ideologie: komunizm, faszyzm, demokracja i bez powiązań[7]. W czasie gry jest możliwa zmiana ideologii danego państwa dzięki celom politycznym, doradcom w rządzie oraz zwiększaniu poparcia dla swojej ideologii w innych państwach.

Wojsko[edytuj | edytuj kod]

Większość krajów w grze posiada armię. Wojsko dzieli się na dywizje lądowe, marynarkę i lotnictwo. Gracz może wydawać jednostkom polecenia zmiany pozycji.

Wojsko lądowe[edytuj | edytuj kod]

Armia lądowa składa się z dywizji[8]. Każdą dywizją można sterować indywidualnie lub dowodzić nimi zbiorowo w ramach Armii lub Grup Armii. Dywizje, żeby powstać a następnie skutecznie walczyć, potrzebują zasobów ludzkich i sprzętu. Dywizje można grupować na poziomie Armii, do dowództwa których można przypisać generała. Każdy generał może mieć maksymalnie 24 (lub 30, jeśli dany oficer posiada odpowiednią cechę) dywizje pod swoją komendą bez ponoszenia kar w statystykach za zbyt dużą ilość dywizji. Armie można łączyć w Grupy Armii, do dowództwa których można przypisać marszałków polowych. Każdy marszałek polowy może dowodzić maksymalnie pięcioma armiami (lub siedmioma, jeśli dany dowódca posiada specjalną cechę) bez ponoszenia dodatkowych kar.

Dywizje posiadają swój „szablon”, który gracz może modyfikować. Każdy szablon składa się z batalionów bojowych (walczących) i kompanii wsparcia. Dostępne są również szablony (jednostki) wojsk specjalnych, które umożliwiają m.in dokonywanie desantów z powietrza (w przypadku spadochroniarzy).

Bataliony walczące podzielone są na grupy: piechoty, mobilne (zmotoryzowane lub zmechanizowane) oraz pancerne. Gra umożliwia tworzenie dowolnych kombinacji batalionów do maksymalnej liczby 25 w jednym szablonie dywizji.

Kompanie wsparcia dostępne są po jednej danego typu dla każdego szablonu dywizji do maksymalnej liczby pięciu różnych. Dostępne kompanie wsparcia to: kompania saperów (inżynierów), zwiadu (kawaleryjskiego, zmotoryzowanego lub wyposażonego w samochody pancerne/lekkie czołgi), żandarmerii wojskowej, utrzymania/naprawy, szpitali polowych, logistyki, sygnałowej (łączności) oraz artylerii zwykłej, przeciwpancernej, przeciwlotniczej i rakietowej.

Marynarka[edytuj | edytuj kod]

W skład marynarki wchodzą okręty[9], wśród których istnieją różne typy: okręty podwodne, lekkie i ciężkie krążowniki, niszczyciele, krążowniki liniowe, lotniskowce, pancerniki i superciężkie pancerniki. Okręty można przydzielać do flot. Każdą flotą może rządzić admirał. Samym okrętom nie można wydawać poleceń, ale flocie można wydawać polecenia, typu: gdzie mają patrolować, czy muszą atakować itp. Okręty potrzebują portów i stoczni do dokonywania napraw.

Lotnictwo[edytuj | edytuj kod]

W grze istnieje także lotnictwo bojowe[10]. Samoloty wchodzą w skład dywizjonów. Każdy dywizjon może być przydzielony do jednego regionu oraz kilku misji (np. walka o dominację w powietrzu, wsparcie sił naziemnych czy przechwytywanie wrogich bombowców). W grze istnieją różne typy samolotów: m.in. bombowce, myśliwce, samoloty transportowe, szturmowe i morskie oraz rakiety (zaliczane do samolotów)[11]. Do każdego dywizjonu można przydzielić asa lotnictwa (jeśli takowy jest dostępny), as nieznacznie podnosi skuteczność bojową danej jednostki. Same samoloty pomagają podczas bitew lądowych, pozwalają na niszczenie wrogiego przemysłu, mogą walczyć o dominację na morzu atakując wrogie okręty i konwoje, umożliwiają desanty spadochronowe oraz zrzucanie bomb atomowych.

Produkcja, technologia i budownictwo[edytuj | edytuj kod]

W grze można produkować sprzęt, odkrywać nowe technologie oraz rozbudowywać potencjał przemysłowy kierowanego państwa, konstruując budynki takie jak: fabryki cywilne, fabryki wojskowe, stocznie itp.[12]. Produkcja sprzętu wojskowego pozwala na zaopatrzenie różnego typu oddziałów wojskowych (m.in. dywizji pancernych lub piechoty), tworzenie dywizjonów lotniczych (złożonych z różnych typów statków powietrznych, np. myśliwców lub bombowców strategicznych). Stocznie pozwalają na budowę różnego typu okrętów, które po ukończeniu same stają się samodzielną jednostką wojskową, mogącą wchodzić w skład większej floty. Fabryki cywilne pozwalają na budowę innych budynków, a ich większa ilość przydzielona do danej konstrukcji zwiększa prędkość jej powstawania. Ważnym czynnikiem jest również poziom infrastruktury w danej prowincji. Bardziej rozwinięta infrastruktura zwiększa prędkość poruszania się oddziałów wojskowych w danym regionie, pozwala ulepszyć dostawy zaopatrzenia do nich a także przyspiesza budowę wszystkich innych budynków w danym regionie. Oprócz fabryk, infrastruktury i stoczni gra umożliwia konstruowanie innego typu budynków, m.in. radarów, bunkrów (również nabrzeżnych), rafinerii (zwiększających możliwości przetwórstwa paliwa lub, w zależności od rodzaju, dostarczających syntetyczną gumę), lotnisk i portów morskich.

DLC[edytuj | edytuj kod]

Do gry stworzono 14 DLC, z czego 8 zawierają zmiany kosmetyczne[13].

DLC Data wydania Główne zmiany Uwagi
Waking the Tiger 8 marca 2018 Cele narodowe dla Chin i Mandżukuo, dodatkowe cele dla Japonii i Niemiec, nowy system ulepszania cech i umiejętności dowódców[14]
Death or Dishonor 14 czerwca 2017 Cele narodowe dla Węgier, Jugosławii, Rumuni i Czechosłowacji, nowy system licencji produkcyjnych dla sprzętu wojskowego[15]
Man the Guns 28 lutego 2019 Cele narodowe dla Holandii i Meksyku, zmienione cele narodowe dla USA i Wielkiej Brytanii, rozbudowanie mechanik marynarki wojennej[16]
Together for Victory 15 grudnia 2016 Nowe cele narodowe dla Indii, Nowej Zelandii, Australii, Kanady i RPA, nowy, poprawiony system państw marionetkowych[17].
La Résistance 25 lutego 2020 rozbudowane drzewko celów narodowych dla Francji, dodanie drzewka rozwoju dla Francji Vichy, Hiszpanii oraz Portugalii, nowa mechanika szpiegowania i ruchu oporu[18].
Battle for the Bosporus 15 października 2020 Cele narodowe dla Turcji, Bułgarii oraz Grecji[19].
Radio Pack 4 czerwca 2019 Nowe ścieżki dźwiękowe[20] DLC muzyczne
Axis Armor Pack 4 czerwca 2019 59 nowych modeli czołgów dla Niemiec, Włoch i Japonii[21]. DLC kosmetyczne
Allied Armor Pack 4 czerwca 2020 32 nowych modeli dla czołgów Alianckich[22]. DLC kosmetyczne
Music – Hearts of Iron IV: Sabaton Soundtrack Vol. 2 26 stycznia 2017 Nowa ścieżka dźwiękowa[23] DLC muzyczne
Music – Hearts of Iron IV: Sabaton Soundtrack 6 czerwca 2016 Nowa ścieżka dźwiękowa[24] DLC muzyczne
Anniversary Pack 6 czerwca 2017 Cele narodowe dla Polski[25] darmowe DLC
Colonel Edition Upgrade Pack 3 czerwca 2017 Różne zmiany kosmetyczne[26] DLC kosmetyczne
Allied Speeches Music Pack 4 czerwca 2020 13 przemów przywódców państw Alianckich, o łącznej długości 70 minut[27]. DLC muzyczne

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Podczas „Ask Me Anything” w serwisie Reddit, kiedy można było zadawać pytania pracownikom Paradox Interactive zespół potwierdził, że zaplanowano produkcję Hearts of Iron IV. Nie podano priorytetu projektu poza tym, że gra może zostać wydana przed sequelem Victorii II[28], a także „przed 2020”[29]. Późniejszą planowaną datą premiery był I kwartał 2015[30].

Kierownik Paradox Development Studio Johan Andersson obiecał lepszą sztuczną inteligencję w porównaniu do Hearts of Iron III[31], a także mniej sztywną i wymuszoną rozgrywkę, bardziej przypominającą piaskownicę[32]. Zapowiedział też wydanie gry na platformę Linux[33].

23 stycznia 2014 ujawniono, że Hearts of Iron IV tworzono pod kryptonimem Armstrong[34].

Podczas Game Developers Conference 2016 zostało ogłoszone, że premiera gry odbędzie się 6 czerwca 2016[35].

 Hearts of Iron IV
Recenzje
Publikacja Ocena
Eurogamer 8/10
Polygon 8/10
GRYOnline.pl 8,5/10
CD-Action 8/10
PC Gamer 88/100


Odbiór[edytuj | edytuj kod]

Gra została pozytywnie przyjęta przez większość czasopism i portali branżowych[36]. Dobrze oceniono nową oprawę graficzną, interfejs, system celów narodowych, jednak wielu recenzentów skrytykowało niedopracowaną sztuczną inteligencję, marginalizację wywiadu względem poprzedniej części oraz niezgodność gry z realiami historycznymi[37][38][39]. Krytyce poddawano również politykę wydawniczą oraz cenową Paradox Interactive[40].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1.10.7 Patch Released [checksum 02cc], Paradox Interactive Forums [dostęp 2021-06-04] (ang.).
  2. a b c Hearts of Iron IV (PC). Gry-Online. [dostęp 2016-07-08].
  3. Hearts of Iron 4 Wiki, hoi4.paradoxwikis.com [dostęp 2019-03-09] (ang.).
  4. Hearts of Iron IV PC, Gry-Online [dostęp 2018-10-15].
  5. Rząd – Hearts of Iron 4 PL Wiki, hoi4-pl.paradoxwikis.com [dostęp 2019-04-19] (pol.).
  6. Cel narodowy – Hearts of Iron 4 PL Wiki, hoi4-pl.paradoxwikis.com [dostęp 2019-04-19] (pol.).
  7. Ideology - Hearts of Iron 4 Wiki, hoi4.paradoxwikis.com [dostęp 2020-07-08] (ang.).
  8. Land units - Hearts of Iron 4 Wiki, hoi4.paradoxwikis.com [dostęp 2020-07-08] (ang.).
  9. Ship - Hearts of Iron 4 Wiki, hoi4.paradoxwikis.com [dostęp 2020-07-08] (ang.).
  10. Air warfare - Hearts of Iron 4 Wiki, hoi4.paradoxwikis.com [dostęp 2020-07-08] (ang.).
  11. Jednostki powietrzne – Hearts of Iron 4 PL Wiki, hoi4-pl.paradoxwikis.com [dostęp 2020-07-08] (pol.).
  12. Mechanics - Hearts of Iron 4 Wiki, hoi4.paradoxwikis.com [dostęp 2020-07-08] (ang.).
  13. Hearts of Iron DLC on Steam. [dostęp 2020-10-15].
  14. Waking the Tiger - Hearts of Iron 4 Wiki, hoi4.paradoxwikis.com [dostęp 2020-07-08] (ang.).
  15. Hearts of Iron IV: Death or Dishonor PC, Gry-Online [dostęp 2018-10-17].
  16. Hearts of Iron IV: Man The Guns. Gry-Online. [dostęp 2019-08-18].
  17. Hearts of Iron IV: Together for Victory PC, Gry-Online [dostęp 2018-10-17].
  18. Expansion - Hearts of Iron IV: La Résistance [dostęp 2019-11-21].
  19. Hearts of Iron IV: Battle for the Bosporus. [dostęp 2020-10-15].
  20. Hearts of Iron IV: Radio Pack on Steam. store.steampowered.com. [dostęp 2019-08-18].
  21. Hearts of Iron IV: Axis Armor Pack on Steam. store.steampowered.com. [dostęp 2019-08-18].
  22. Hearts of Iron IV: Allied Armor Pack. [dostęp 2020-10-15].
  23. Music – Hearts of Iron IV: Sabaton Soundtrack Vol. 2 on Steam, store.steampowered.com [dostęp 2018-10-15] (ang.).
  24. Music – Hearts of Iron IV: Sabaton Soundtrack on Steam, store.steampowered.com [dostęp 2018-10-15] (ang.).
  25. Hearts of Iron IV: Anniversary Pack on Steam, store.steampowered.com [dostęp 2018-10-15] (ang.).
  26. Hearts of Iron IV: Colonel Edition Upgrade Pack on Steam, store.steampowered.com [dostęp 2018-10-15] (ang.).
  27. Hearts of Iron IV: Allied Speeches Music Pack. [dostęp 2020-10-15].
  28. AMA Hearts of Iron 4 (ang.). Reddit, 2013-10-23. [dostęp 2014-04-30].
  29. AMA Hearts of Iron 4 (ang.). Reddit, 2013-10-23. [dostęp 2014-04-30].
  30. Hearts of Iron IV Announced – Victory at all costs (ang.). paradoxplaza.com, 2014-01-24. [dostęp 2016-10-14].
  31. AMA Hearts of Iron 4 (ang.). Reddit, 2013-10-23. [dostęp 2014-04-30].
  32. AMA Hearts of Iron 4 (ang.). Reddit, 2013-10-23. [dostęp 2014-04-30].
  33. AMA Hearts of Iron 4 (ang.). Reddit, 2013-10-23. [dostęp 2014-04-30].
  34. Paradox Con 2014: Hearts of Iron 4, Runemaster Announced (ang.). GameFront, 2014-01-23. [dostęp 2014-04-30].
  35. Ustalono datę premiery Hearts of Iron IV (pol.). Gry-Online, 2016-03-16. [dostęp 2016-03-16].
  36. Hearts of Iron IV, Metacritic [dostęp 2020-11-09] (ang.).
  37. Rob Zacny, Hearts of Iron 4 review, PC Gamer, 9 czerwca 2016 [dostęp 2020-11-09] (ang.).
  38. Artur Cnotalski, Hearts of Iron 4 - Recenzja, Eurogamer.pl, 12 lipca 2016 [dostęp 2020-11-09] (pol.).
  39. Jak z Polski zrobić mocarstwo – mini-recenzja Hearts of Iron IV - Meehow - 7 października 2016, gameplay.pl [dostęp 2020-11-09].
  40. Hearts of Iron IV - recenzja gry, www.benchmark.pl, 16 czerwca 2016 [dostęp 2020-11-09] (pol.).