Heikki Westerinen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Heikki Westerinen
Heikki Westerinen 1970.jpg
Heikki Westerinen, 1970
Państwo  Finlandia
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1944
Helsinki
Tytuł szachowy arcymistrz (1975)
Ranking FIDE 2312 (01.11.2014)
Miejsce w kraju 23
Gnome-go-next.svg Fińscy arcymistrzowie szachowi

Heikki Markku Julius Westerinen (ur. 27 kwietnia 1944 w Helsinkach) – fiński szachista, arcymistrz od 1975 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Od pierwszych lat 60. do końca 90. należał do ścisłej czołówki szachistów swojego kraju. Czterokrotnie zdobył tytuły indywidualnego mistrza Finlandii (1965, 1966, 1968, 1970)[1]. Jest absolutnym fińskim rekordzistą pod względem liczby startów w szachowych olimpiadach. Pomiędzy 1962 a 1996 rokiem wystąpił we wszystkich osiemnastu w tym okresie rozegranych turniejach olimpijskich (w tym 8 razy na I szachownicy). Dwukrotnie zdobył medale za wyniki indywidualne uzyskane na II szachownicy: srebrny (1964) oraz brązowy (1966). Po 10-letniej przerwie, w drużynie olimpijskiej po raz 19. pojawił się w roku 2006 w Turynie. Na liście wszech czasów zajmuje wraz z Eugenio Torre II miejsce pod względem największej liczby startów w olimpiadach (za Lajosem Portischem, który na swoim koncie posiada 20 olimpijskich występów). Trzykrotnie (1989, 1992, 1997) reprezentował również barwy swojego kraju w drużynowych mistrzostwach Europy, najlepszy wynik osiągając w roku 1989 w Hajfie, gdzie fińscy szachiści zajęli IV miejsce[2]. W roku 1975, jako pierwszy Fin w historii, otrzymał od Międzynarodowej Federacji Szachowej tytuł arcymistrza.

Wystąpił w wielu międzynarodowych turniejach, zwyciężając bądź dzieląc I miejsca m.in. w Wijk aan Zee (1969, turniej B), Berlinie (1971), Palma de Mallorce (1973), Sztokholmie (dwukrotnie w turniejach Rilton Cup: 1973/74 i 1974/75), Dortmundzie (dwukrotnie w turniejach Dortmunder Schachtage: 1973 i 1975), Roskilde (1978), Londynie (1979), Helsinkach (1979), Hamburgu (1985), Vancie (1994) oraz Gausdal (2005, wraz z Aloyzasem Kveinysem).

Najwyższy ranking osiągnął 1 stycznia 1976 r., z wynikiem 2485 punktów zajmował wówczas pierwsze miejsce wśród fińskich szachistów[3].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]