Heinrich Förster

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Heinrich Förster
Heinrich Förster
Herb Heinrich Förster
Kraj działania Królestwo Prus
Data i miejsce urodzenia 24 listopada 1799
Głogów
Data i miejsce śmierci 20 października 1881
Javorník
Arcybiskup wrocławski
Okres sprawowania 18 października 1853 - 20 października 1881
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 17 kwietnia 1825
Sakra biskupia 18 października 1853

Heinrich Ernst Karl Förster (ur. 24 listopada 1799 w Głogowie – zm. 20 października 1881 w Javorníku) - niemiecki duchowny rzymskokatolicki, biskup wrocławski w latach 1853-1881.

Życiorys[edytuj]

Był synem malarza Jana Kaspra i Marianny z Rittlerów. W latach 1821 - 1824 studiował filozofię i teologię na Uniwersytecie Wrocławskim. 17 kwietnia 1825 r. przyjął sakrament kapłaństwa. Po święceniach pracował jako wikariusz w Brzeźnicy i Legnicy, a w latach 1828 - 1837 r. jako proboszcz w parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kamiennej Górze (niem. Landeshut).

Oprócz kościoła Świętych Apostołów Piotra i Pawła obsługiwał Kościół Bożego Ciała w Kamiennej Górze i kościoły dawnych parafii, przekształcone w świątynie filialne. Dojeżdżał do Marciszowa, Wieściszowic, Pisarzowic i Raszowa. Kamienna Góra i okoliczne wioski należące wówczas do parafii były zaledwie w jednej trzeciej katolickie.

W 1837 r. został kanonikiem kapituły, a w 1853 r. wikariuszem generalnym i kapitulnym katedralnym. Sprzeciwiał się biskupowi Leopoldowi Sedlnickiemu w sporze o małżeństwa mieszane i doprowadził do jego rezygnacji. Został przyjacielem i współpracownikiem biskupa Melchiora Diepenbrocka - przyczynił się do jego wyboru na biskupa wrocławskiego. W 1853 r. został ordynariuszem wrocławskim. Kontynuował politykę poprzednika dążąc do odnowy religijno-moralnej. Był uczestnikiem Soboru Watykańskiego I.

Sprzeciwiał się ogłoszeniu dogmatu (non placet) o nieomylności papieskiej - jako jeden z 88 przeciwnych. Po soborze zrzekł się biskupstwa wrocławskiego. Rezygnacja nie została przyjęta. Förster był przeciwnikiem starokatolicyzmu. Z okazji 50-lecia kapłaństwa papież Pius IX w 1875 r. nadał mu paliusz arcybiskupi. W czasie kulturkampfu za obronę praw Kościoła katolickiego pozbawiony w 1875 r. przez władze pruskie urzędu, musiał rezydować w letniej rezydencji biskupów wrocławskich - Javorníku w austriackiej części diecezji. W czasie nieobecności ordynariusza diecezją zarządzał biskup pomocniczy Hermann Gleich. Stworzył kolekcję dzieł sztuki, którą po jego śmierci przekazano do różnych śląskich kościołów. Zmarł w Javorniku. Pochowany został w katedrze wrocławskiej.

Bibliografia podmiotowa[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]