Heinrich Wilhelm Olbers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Heinrich Olbers (1758-1840)
Odkryte planetoidy: 2
(2) Pallas 28 marca 1802
(4) Westa 29 marca 1807

Heinrich Wilhelm Matthäus Olbers (ur. 11 października 1758 w Arbergen koło Bremy, zm. 2 marca 1840 w Bremie) – niemiecki astronom, lekarz i fizyk, z wykształcenia inżynier.

W 1779 opracował nową metodę liczenia orbit komet. Dwa lata później otworzył praktykę medyczną w Bremie, a część swojego domu przekształcił w obserwatorium astronomiczne. Odegrał ważną rolę w poszukiwaniu planety w rejonie pomiędzy Marsem a Jowiszem.

28 marca 1802 r. odkrył drugą w historii planetoidę(2) Pallas i był przekonany, że planetoidy są pozostałościami po rozpadzie średniej wielkości planety, która krążyła kiedyś w obszarze obecnego pasa planetoid.

29 marca 1807 r. odkrył planetoidę (4) Westa.

W 1811 roku sformułował teorię, zgodnie z którą warkocz komety zawsze skierowany jest w przeciwną stronę niż Słońce na skutek działania ciśnienia promieniowania słonecznego.

6 marca 1815 r. odkrył także periodyczną kometę nazwaną jego imieniem 13P/Olbers. Ogólnie odkrył sześć komet. W 1832 roku, na podstawie obserwacji komety Bieli, przewidział, że Ziemia będzie przechodzić przez jej warkocz. Jego przewidywania wzbudziły wiele obaw w Europie, jednak podczas przejścia Ziemi przez warkocz komety nie zanotowano żadnych katastrof[1].

Sformułował także paradoks Olbersa.

Na cześć uczonego jedną z planetoid nazwano (1002) Olbersia[2].

Przypisy

  1. Encyklopedia Britannica. T. XXI. Poznań: KURPISZ S.A., 2006, s. 98. ISBN 978-83-60563-25-0.
  2. Lutz D. Schmadel: Dictionary of Minor Planet Names. Springer, 2007, s. 87. ISBN 978-3-540-29925-7.