Heinz-Wilhelm Eck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Heinz-Wilhelm Eck (ur. 27 marca 1916 roku w Hamburgu, zm. 30 listopada 1945 roku w Hamburgu) – oficer niemieckiej marynarki wojennej, zbrodniarz wojenny.

Był dowódcą okrętu podwodnego (U-Boota) U-852, który 13 marca 1944 roku zatopił statek "Peleus", płynący pod grecką banderą. Eck wydał rozkaz strzelania do rozbitków z zatopionego statku, w tym do dwóch uprzednio przesłuchanych i odesłanych na tratwę marynarzy. Według powojennych ustaleń zginęło 31 spośród 35 członków załogi.

W czasie tego samego patrolu Eck, otoczony przez brytyjskie okręty na wodach wschodnioafrykańskich, wydał w dniu 3 maja 1944 roku rozkaz wysadzenia okrętu i oddał się wraz z załogą do niewoli.

Po zakończeniu wojny Heinz Wilhelm Eck wraz z dwoma oficerami z U-852 został za zbrodnię wojenną, za jaką uznano strzelanie do rozbitków z "Peleusa", skazany przez brytyjski sąd wojskowy w Hamburgu na karę śmierci. Wyrok wykonano.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Lawrence Paterson: Szare wilki Hitlera : U-Booty na Oceanie Indyjskim. Gdańsk: Wyd. L&L, 2005. ISBN 83-88595-83-0.