Heinz Hopf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Heinz Hopf
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

19 listopada 1894
Grabiszyn

Data i miejsce śmierci

3 czerwca 1971
Zollikon

Tytuł naukowy

profesor matematyki

Heinz Hopf (ur. 19 listopada 1894 w Grabiszynie, zm. 3 czerwca 1971 w Zollikon) – szwajcarski matematyk niemieckiego pochodzenia, zajmujący się topologią algebraiczną.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 19 listopada 1894 w Grabiszynie pod Wrocławiem[1][2]. Był synem Wilhelma Hopfa i Elisabeth z domu Kirchner[3]. W 1904 rozpoczął naukę w szkole średniej König-Wilhelm-Gymnasium we Wrocławiu[3]. Maturę zdał w 1913[3]. W tym samym roku rozpoczął studia matematyczne na Uniwersytecie Wrocławskim[3]. Po wybuchu I wojny światowej Heinz Hopf przerwał studia i wstąpił do armii[3]. Po wojnie kontynuował studia, jednak zmienił w 1919 uczelnię na Uniwersytet w Heidelbergu oraz od 1920 w Berlinie[4]. Dysertację doktorską obronił w 1925 w Berlinie[2]. Natychmiast potem rozpoczął habilitację na Uniwersytecie w Getyndze, którą obronił jesienią 1926[4], a następnie wykładał tamże jako privatdozent do 1931[2]. W 1931 przyjął propozycję objęcia posady profesora w Politechnice Federalnej w Zurychu[5]. Funkcję tę pełnił do 1965. Ostatni uroczysty wykład, z okazji przejścia na emeryturę, wygłosił 6 lipca 1965[6]. Zmarł w szpitalu 3 lipca 1971[6] w Zollikon[7][8].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Latem 1926 w Getyndze poznał się z Pawiełem Aleksandrowem, z którym się zaprzyjaźnił[9] i wspólnie wydał pierwszy podręcznik topologii algebraicznej[8].

W październiku 1928 roku poślubił Anję von Mickwitz[10], z którą był w związku aż do jej śmierci w 1967[7][6].

Objęcie posady profesora w Zurychu w 1931 pozwoliło uniknąć mu prześladowań w III Rzeszy[11]. Jego ojciec Wilhelm był pochodzenia żydowskiego, jednak przeszedł na protestantyzm po poślubieniu Elisabeth Kirchner[3].

W 1959 przeszedł operację wrzodów żołądka[6].

Wybrane pojęcia nazwane jego imieniem[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Behnke i Hirzebruch 1972 ↓, s. 1.
  2. a b c Cartan 1972 ↓, s. 7.
  3. a b c d e f Frei i Stammbach 1999 ↓, s. 993.
  4. a b Frei i Stammbach 1999 ↓, s. 994.
  5. Eckmann 1971 ↓, s. 33.
  6. a b c d Frei i Stammbach 1999 ↓, s. 1006.
  7. a b Cartan 1972 ↓, s. 10.
  8. a b Hopf Heinz, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-06-05].
  9. Александров 1977 ↓, s. 203.
  10. Frei i Stammbach 1999 ↓, s. 998.
  11. Hirzebruch 2014 ↓, s. 56.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • H. Behnke, F. Hirzebruch, In memoriam Heinz Hopf, „Mathematische Annalen”, 196 (1), 1972, s. 1-7, DOI10.1007/BF01419426, ISSN 1432-1807 (niem.).
  • Henri Cartan, Heinz HOPF (1894-1971), „International Mathematical Union” (3), czerwiec 1972, s. 7-10 (fr.).
  • Beno Eckmann, Zum Gedenken an Heinz Hopf, „Neue Zürcher Zeitung” (278), 18 czerwca 1971, s. 33-34 (niem.).
  • Günther Frei, Urs Stammbach, Heinz Hopf, [w:] I.M. James (red.), History of Topology, 1999, s. 991-1008, ISBN 978-0-444-82375-5 (ang.).
  • Friedrich Hirzebruch, German-Russian Cooperation in Mathematics, „De Gruyter”, 4 (97), 2014, s. 54-58, DOI10.1515/dmvm-1997-0416 (ang.).
  • П.С. Александров, Хейнц Хопф (из воспоминаний), „УМН”, 32 (3), 1977, s. 203-208 (ros.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]