Hekate (mitologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

.

Hekate
Ἑκάτη
Ilustracja
Hekate na attyckiej wazie z IV w. p.n.e.
Grecka bogini
czarów, magii, rozdroży, ciemności, widm, pokuty i zemsty (czasami)
Czczona w starożytnej Grecji
Atrybuty miecz i pochodnia, wąż, bicz i sznur
Ojciec Perses
Matka Asteria

Hekate (gr. Ἑκάτη Hekátē, łac. Hecate) – w mitologii greckiej bogini czarów, magii, rozdroży (miejsc sprzyjających czarom), ciemności, widm.

Uchodziła za córkę tytana Persesa i tytanidy Asterii. Czasem uważano ją za boginię pokuty i zemsty. Często jej posągi stały na rozstaju dróg i stąd Rzymianie nadali jej przydomek Hekate Trivia. Z czasem jednak wizerunek bogini bardzo się zmienił. Umiłowana przez bogów, ulubienica Zeusa, któremu piastowała dzieci, była łaskawa dla ludzi: zsyłała bogactwo, siłę i sławę, osłaniała żołnierzy w bitwach i żeglarzy na morzu, czuwała nad sprawiedliwością w sądach i prowadziła zawodników do mety.

Przedstawiana ze zwierzęcymi głowami, np. psa, węża i konia; w innych wyobrażeniach – krowy i dzika. Jej atrybutami najczęściej były miecz i pochodnia, wąż, jak również bicz i sznur.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]