Heksaemeron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Heksaemeron (z gr. hexa hemeron – sześć dni) – w egzegezie biblijnej nazwa opisu stworzenia świata zawartego w Księdze Rodzaju 1,1 - 2,4a, w którym Bóg stwarza wszechświat w ciągu sześciu dni.

Dzieła Ojców Kościoła[edytuj]

Nazwa ta po raz pierwszy użyta została przez Filona z Aleksandrii. W kręgu literatury chrześcijańskiej po raz pierwszy znajdujemy ją u apologety z II w. Teofila z Antiochii i odtąd w literaturze patrystycznej występuje już stale[1].

Wybrane pozycje patrystyczne:

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Andrzej Bogucki OP, Wstęp, w: Św. Ambroży, Hexaemeron, Warszawa 1969 ATK PSP 6, s. 16.
  2. Bardésane l'astrologue, Paryż, 1899

Bibliografia[edytuj]

  • Juliusz Synowiec: Na początku. Pradzieje biblijne: Rdz 1,1-11,9. Kraków: Bratni Zew, 1996. ISBN 83-905014-0-6.