Helena Kuczalska Prawdzic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Helena Kuczalska Prawdzic (ur. 1854 na Podulu zm. 30 kwietnia 1927), pedagog, pionierka wychowania fizycznego i sportu kobiet w Polsce.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiowała w Sztokholmie w Królewskim Centralnym Instytucie Gimnastycznym. Założony w 1813 r. instytut był pierwszą na świecie uczelnią, kształcącą nauczycieli gimnastyki, a od 1860 r. również nauczycielki gimnastyki. Po powrocie do kraju założyła (1892 r.) w Warszawie Zakład Gimnastyki Szwedzkiej, Leczniczej, Zdrowotnej i Masażu dla Kobiet i Dzieci, a od 1900 r. prowadziła kursy dla nauczycielek gimnastyki. W roku 1906 otworzyła Warszawską Szkołę Gimnastyki Szwedzkiej i Masażu, pierwszą i jedyną w Królestwie Polskim instytucję kształcącą pedagogów w zakresie wychowania fizycznego. Helena Kuczalska-Prawdżic była też działaczką Ogrodów Gier i Zabaw Ruchowych im. W E. Raua, wzorowanych na ogrodach jordanowskich i założycielką (l906 r.} „Grażyny"*- pierwsze samodzielnej kobiecej organizacji gimnastycznej w Polsce, która wychowała wiele mistrzyń i rekordzistek Polski. Współzałożycielka (w 1912 r.) Warszawskiego Klubu Wioślarek, działaczka międzynarodowego ruchu wychowania fizycznego kobiet. Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 56, rząd 2, miejsce 4)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. https://cmentarze.um.warszawa.pl/pomnik.aspx?pom_id=19392. cmentarze.um.warszawa.pl. [dostęp 2019-03-19].