Helena Lepiarz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Helena Lepiarz
Zawód, zajęcie sędzia
Narodowość  Polska

Helena Lepiarz, także Lepiarzowapolska, prawnik, sędzia.

Helena Lepiarz (w grupie po prawej jako druga od lewej) podczas odsłonięcie popiersia Marszałka Józefa Piłsudskiego w gmachu Sądu Okręgowego we Lwowie w maju 1936. Obok m.in. Józef Chirowski, Juliusz Prachtel-Morawiański, Marian Zbrowski, Stanisław Dębicki, Lucjan Malicki

Ukończyła studia prawnicze. Była asesorem sądowym w okręgu Sądu Apelacyjnego w Warszawie, po czym na skutek podania została przeniesiona na stanowisko asesora sądowego w okręgu Sądu Apelacyjnego we Lwowie z dniem 20 czerwca 1932[1]. 3 października 1932 została mianowana przez Prezydenta RP na urząd sędziego grodzkiego (miejskiego) we Lwowie jako jedna z nielicznych kobiet[2][3][4][5].

Jej krewnym był ppłk Ludwik Lepiarz (1891-1937)[6].

W 1939 zamieszkiwała przy ulicy Gdańskiej 5 w Warszawie[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ruch służbowy w sądownictwie. Asesorzy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Sprawiedliwości”, s. 348, Nr 20 z 2 listopada 1932. 
  2. Kobiety – sędziami. „Gazeta Gdańska”, s. 3, Nr 238 z 15 października 1932. 
  3. Nominacje sędziowskie na terenie lwowskiego Sądu Apelacyjnego. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 249 z 29 października 1932. 
  4. Trzy kobiety sędziami w Polsce. „Nowiny Codzienne”, s. 1, Nr 174 z 13 października 1932. 
  5. Z kraju i ze świata. Co będą robić mężczyźni?. „Dzwon Niedzielny”, s. 112, Nr 7 z 12 lutego 1933. 
  6. Po zgonie ś. p. Ludwika Lepiarza. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 23 z 30 stycznia 1937. 
  7. Książka telefoniczna 1939. genealogyindexer.org, 1939. [dostęp 2015-11-17].