Helena Poniatowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Helena Dorota Niewiarowska
Herb
Półkozic
Rodzina Niewiarowscy
Data urodzenia ok. 1656
Data i miejsce śmierci 1 października 1732
Warszawa
Ojciec Baltazar Niewiarowski
Matka Zuzanna Czaplińska
Mąż

Franciszek Poniatowski

Dzieci

Józef Poniatowski
Stanisław Poniatowski
Michał Jacek Poniatowski
Zofia Agnieszka Poniatowska

Helena Dorota z Niewiarowskich Poniatowska herbu Półkozic (ur. ok. 1656, zm. 1 października 1732 w Warszawie) – córka Baltazara Niewiarowskiego i Zuzanny Czaplińskiej, babka króla polskiego Stanisława Augusta Poniatowskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

8 stycznia 1673 wyszła za mąż za cześnika wyszogrodzkiego Franciszka Poniatowskiego. Z tego małżeństwa pochodziło czworo dzieci:

Około 1693 zmarł mąż Heleny, Franciszek Poniatowski. Po owdowieniu, w 1705 wstąpiła do nowicjatu w klasztorze wizytek pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny w Warszawie, gdzie przyjęła drugie imię Maria. Śluby zakonne przyjęła w 1706.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Borkowska M. OSB, Leksykon zakonnic polskich epoki przedrozbiorowej. Tom II. Polska Centralna i Południowa, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2005, ​ISBN 83-7181-398-8​, s. 153.