Helena Romanowa (1784–1803)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Helena Pawłowna Romanowa
Ilustracja
ilustracja herbu
wielka księżna Mecklenburgi-Schwerinu
Okres

od 1799
do 24 września 1803

Jako żona

Fryderyka Ludwika Mecklenburg-Schwerin

Dane biograficzne
Dynastia

Romanowowie

Data i miejsce urodzenia

24 grudnia 1784
Petersburg

Data śmierci

24 września 1803

Ojciec

Paweł I Romanow

Matka

Zofia Dorota Wirtemberska

Mąż

Fryderyk Ludwik z Meklemburgii-Schwerinu

Dzieci

Paweł,
Maria

Helena Pawłowna Romanowa (ur. 24 grudnia 1784 w Petersburgu, zm. 24 września 1803), wielka księżna Rosji, wielka księżna Meklemburgii-Schwerinu.

Córka cesarza Pawła I i jego drugiej żony Zofii Doroty Wirtemberskiej. Helena była młodszą siostrą Aleksandra I, wielkiego księcia Konstantyna Pawłowicza i Aleksandry Pawłownej. Jej młodszym rodzeństwem byli Maria Pawłowna, Katarzyna Pawłowna, Olga Pawłowna, Anna Pawłowna, cesarz Mikołaj I i Michał Pawłowicz. Helena najbardziej związana była ze starszą siostrą Aleksandrą, która zmarła dwa lata przed nią.

Helena Pawłowna Romanowa

Helena uczyła się prywatnie, pierwsze lata edukacji przebiegały pod okiem jej babki cesarzowej Katarzyny II. Nauka wielkiej księżnej skupiała się głównie przy sztuce, literaturze i muzyce.

12 października 1799 roku wyszła za mąż za księcia Fryderyka Ludwika z Meklemburgii-Schwerinu (1778–1819). Fryderyk był najstarszym synem Fryderyka Franciszka I, wielkiego księcia Meklemburgii-Schwerinu i Luizy, księżniczki Saksonii-Gothy. Para miała dwójkę dzieci:

We wrześniu 1803 roku Helena źle się poczuła i zmarła nagle 24 września.