Helena Teigová

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Helena Teigová z domu Pešlová (ur. 12 marca 1902 w Třebýcinie[1], zm. 12 października 1986 w Pradze[2]) – czeska tłumaczka i popularyzatorka literatury polskiej.

Absolwentka romanistyki na Uniwersytecie Karola. Wychowała się we Lwowie oraz Bielsku. Po zakończeniu I wojny światowej zamieszkała w Pradze. Tłumaczyła głównie literaturę współczesną, w tym m.in. opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza, twórczość Igora Newerlego, Jerzyego Putramenta, Adolfa Rudnickiego, Wojciecha Żukrowskiego oraz wszystkie dramaty Leona Kruczkowskiego (łącznie ponad 100 przekładów). Przyczyniła się do pospisania umowy o współpracy kulturalnej między PRL a CSRS. Uhonorowana czechosłowackim odznaczeniem „Za wybitne osiągnięcia przekładowe” w 1969 oraz nagrodą ZAiKS-u w 1972[1]. Była matką Heleny Stachovej, również tłumaczki literatury polskiej[3].

Wybrane przekłady[1][edytuj]

Przypisy

  1. a b c Goszczyńska 1991 ↓, s. 470.
  2. Teigová Helena (pol.). W: encyklopedia.pwn.pl [on-line]. Wydawnictwo Naukowe PWN. [dostęp 2016-03-06].
  3. Michał Zabłocki: Znana tłumaczka literatury polskiej z Czech w rozmowie „Na każdy temat” (pol.). W: ksiazki.wp.pl [on-line]. Wirtualna Polska, 2011-06-06. [dostęp 2016-03-06].

Bibliografia[edytuj]