Helmold

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kronika Słowian wydana po polsku w 1862 w Warszawie w tłumaczeniu Jana Papłońskiego.

Helmold (ok. 1125 - 1177) – historyk saski z XII wieku, proboszcz z Bozowa w Wagrii (obecnie Bosau - Niemcy)[1][2].

Życiorys[edytuj]

Towarzyszył jako kronikarz niemieckim wyprawom chrystianizacyjnym na Połabiu i Pomorzu Zachodnim. Był autorem łacińskiej kroniki o nazwie Chronica Slavorum, czyli "Kroniki Słowian", jednego z najważniejszych źródeł opisujących wierzenia, obyczaje, kulturę, organizację społeczną i życie codzienne Słowian z okresu przed przyjęciem przez nich chrześcijaństwa - niezastąpione źródło wiedzy dotyczące stosunków społeczno-politycznych w XII wieku na ziemiach Obodrytów i Wieletów - dzisiejsza Meklemburgia w Niemczech. W jego kronikach Bóg stał zawsze po stronie niemieckiej[1][2].

Helmold rozpoczął pisanie swojego dzieła za namową swojego nauczyciela i protektora Gerolda, który w 1149 objął biskupstwo w Oldenburgu w Holsztynie, które przeniesione zostało w 1160 do Lubeki[3]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Jan Papłoński: Helmolda Kronika Sławiańska z XII wieku. Warszawa: Drukarnia Kowalowskiego, 1862.
  • Józef Matuszewski: Helmolda Kronika Słowian, wstęp i komentarz Jerzy Strzelczyk. Warszawa: PIW, 1974.
  • Praca zbiorowa: Słownik starożytności słowiańskich t. 2 F-K, cz. 1 F-H, hasło „Helmold”. Warszawa: Ossolineum, 1964, s. 198-199.