Helvella cupuliformis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Helvella cupuliformis
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ workowce
Klasa kustrzebniaki
Rząd kustrzebkowce
Rodzina piestrzycowate
Rodzaj piestrzyca
Nazwa systematyczna
Helvella cupuliformis Dissing & Nannf.
Svensk bot. Tidskr. 60: 326 (1966)
Ilustracja
{{{opis drugiego obrazka}}}

Helvella cupuliformis Dissing & Nannf.) – gatunek grzybów z rodziny piestrzycowatych (Helvellaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji: Helvella, Helvellaceae, Pezizales, Pezizomycetidae, Pezizomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi (według Index Fungorum)[1].

Synonimy[2]:

  • Cyathipodia cupuliformis (Dissing & Nannf.) J. Breitenb. & F. Kränzl. 1981
  • Helvella cupuliformis var. badia Häffner 1987
  • Helvella cupuliformis var. crassa W.Y. Zhuang 2004
  • Helvella cupuliformis Dissing & Nannf. 1966 var. cupuliformis

Holotyp: UPS, Fungi Exs. Suec. 3264[1].

Po raz pierwszy gatunek ten wyodrębniono w 1966 r. w Szwecji[1].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

O średnicy 0,5-3,5 cm, kształtem przypominający filiżankę lub dysk, czasami starsze okazy są całkiem płaskie. Powierzchnia górna gładka, o barwie słabo lub silnie szarobrązowej. Powierzchnia dolna zazwyczaj biaława, czasami blado szarobrązowa i gęsto pokryta drobnymi wyrostkami[3].

Trzon

Wysokość 2-30 mm długości (w stanie dojrzałym zazwyczaj jest krótszy), średnica 2-8 mm, kształt mniej więcej walcowaty, czasami ze szczelinami przy podstawie. Jest podobnie jak dolna strona kapelusza gęsto i drobno pokryty wyrostkami, ale starsze okazy bywają łyse[3]

Cechy mikroskopowe

Zarodniki o rozmiarach 16-21 × 11-13 μm, elipsoidalne, gładkie. W świeżych znajduje się jedna gutula. Wstawki o brązowawej i ziarnistej zawartości, kształcie cylindrycznym do prawie maczugowatego i szerokości 4-8 μm. Powierzchniowe strzępki są różnie ubarwione; od bezbarwnych do brązowawych (z pigmentem wewnątrz komórek). Często są septowane. Komórki końcowe są jajowate[3].

Występowanie i siedlisko[edytuj | edytuj kod]

W Ameryce Północnej jest szeroko rozprzestrzeniona[3], w Europie również; występuje od Hiszpanii po około 66° stopień szerokości geograficznej na Półwyspie Skandynawskim. Zanotowano występowanie tego gatunku także w Indiach i Chinach[4]. W Polsce po raz pierwszy występowanie tego gatunku podali M.A Chmiel i A. Ronikier w 2007 r[5].

Jest prawdopodobnie grzybem mikoryzowym. Rośnie samotnie lub gromadnie na ziemi lub w mchu pod drzewami liściastymi (zwłaszcza dębami). Pojawia się od wczesnego lata do jesieni[3].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Podobna jest piestrzyca popielata (Helvella macropus), ale ma ciemniejszy i zazwyczaj dłuższy trzon, odróżnia się także budową zarodników – są one elipsoidalne, a nie wrzecionowate[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Index Fungorum (ang.). [dostęp 2017-12-21].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2017-12-21].
  3. a b c d e f Mushroom Expert. Helvella cupuliformis. [dostęp 2017-12-21].
  4. Discover Life Maps. [dostęp 2016-01-10].
  5. Chmiel M. A., Ronikier A. 2007. Materiały do znajomości Ascomycetes Tatr. Fragm. Flor. Geobot. Polonica 14(1): 183-194