Hemera (mitologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hemera
Ἡμέρα
bogini dnia (lub jasnego dnia, lub światła dziennego)
Ilustracja
William-Adolphe Bouguereau: Dzień, obraz olejny na płótnie, 1881
Inne imiona Hemere
Występowanie mitologia grecka
Teren kultu starożytna Grecja
Odpowiednik Aurora (rzymski)
Rodzina
Ojciec Ereb
Matka Nyks
Rodzeństwo Eter, Charon i Nemezis

Hemera (także Hemere, Dzień; gr. Ἡμέρα Hēméra, łac. Hemera, Dies ‘dzień’) – w mitologii greckiej bogini i uosobienie dnia (lub jasnego dnia, lub światła dziennego)[1][2][3]; utożsamiana z Eos i rzymską Aurorą[2][3].

Należała do bogów pierwotnych (Protogenoi). Uchodziła za córkę Erebu i Nyks oraz za siostrę Eteru, Charona i Nemezis[1][2][4].

Imieniem bogini została nazwana jedna z planetoid – (9671) Hemera.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 17, 126. ISBN 83-04-04673-3.
  2. a b c Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 170, 198. ISBN 80-8046-098-1. (słow.); polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
  3. a b Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 309. ISBN 83-01-03529-3.
  4. Początki świata. W: Zygmunt Kubiak: Mitologia Greków i Rzymian. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 39. ISBN 83-7391-077-8.

Bibliografia[edytuj]

  1. Aaron J. Atsma: Hemera (ang.). theoi.com. [dostęp 2010-07-26].
  2. Hemera (ang.). mythindex.com. [dostęp 2010-07-26].
  3. Hezjod: Narodziny bogów (Theogonia); Prace i dni; Tarcza. Warszawa: Prószyński i S-ka, 1999. ISBN 83-7255-040-9.
  4. Henry George Liddell, Robert Scott: A Greek-English Lexicon: ἡμέρα (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2011-08-01].
  5. Carlos Parada: Hemera (ang.). maicar.com. [dostęp 2010-07-26].
  6. William Smith: A Dictionary of Greek and Roman Antiquities: Hemera (ang.). perseus.tufts.edu, 1890. [dostęp 2012-05-19].
  7. Harry Thurston Peck: Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898: Eos (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-09].