Hendrik Marsman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hendrik Marsman (ur. 30 września 1899 w Zeist, zm. 21 czerwca 1940 na morzu w kanale La Manche) – holenderski pisarz, poeta i krytyk literacki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował prawo i praktykował w Utrechcie, jednak po 1933 podróżował po Europie i zaczął zajmować się literaturą. Debiutował rytmicznie wolnym wierszem, który zwrócił uwagę swoją radykalną niezależnością. W 1924 został redaktorem naczelnym pisma „De Vrije Bladen” („Wolna Prasa”). Tworzył w języku niderlandzkim, pod wpływem niemieckich ekspresjonistów, m.in. Nietzschego i Trakla, a także pod wpływem Cocteau i Apollinaire'a. Jego zbiór wierszy Verzen (1923, Wiersze) wyrażał antyhumanistyczną, antyintelektualną buntowniczość. W 1925 opublikował zbiór Penthesilea (Pentezyleja), w 1927 Paradise regained (Raj odzyskany), w 1934 Porta Nigra, a w 1940 Tempel en kruis (Świątynia i krzyż) – autobiograficzną relację rozwoju poety, potwierdzająca jego zwrot w kierunku ideałów humanistycznych. Jest również autorem powieści, esejów i nowel. Utonął podczas II wojny światowej, gdy jego statek został trafiony przez torpedę na kanale La Manche.

W Polsce przekładami wierszy Hendrika Marsmana na język polski zajmuje się Michał Maliński – opolski poeta i publicysta[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Liternet.pl – platforma komunikacji autorów z czytelnikami, liternet.pl [dostęp 2018-10-11] [zarchiwizowane z adresu 2018-10-12] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]