Henicophaps

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henicophaps[1]
G.R. Gray, 1862[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – cudolotka białogardła (H. foersteri) na ilustracji opublikowanej w 1911 roku na łamach Novitates Zoologicae
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd gołębiowe
Rodzina gołębiowate
Podrodzina trerony
Rodzaj Henicophaps
Typ nomenklatoryczny

Henicophaps albifrons G.R. Gray, 1862

Synonimy
Gatunki
  • H. albifrons
  • H. foersteri

Henicophapsrodzaj ptaka z podrodziny treronów (Raphinae) w rodzinie gołębiowatych (Columbidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Nowej Gwinei i Archipelagu Bismarcka[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 34–41 cm; masa ciała ok. 247 g[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Henicophaps: gr. ἑνικος henikos „osobliwy, wyjątkowy”; φαψ phaps, φαβος phabos „gołąb”[6].
  • Rhynchaenas: gr. ῥυγχος rhunkhos „dziób”; οινας oinas, οιναδος oinados „gołąb”[7]. Gatunek typowy: Henicophaps albifrons G.R. Gray, 1862.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[8]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Henicophaps, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. G.R. Gray. Remarks on, and Descriptions of, New Species of Birds lately sent by Mr. A. R. Wallace from Waigiou, Mysol, and Gagie Islands. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1861, s. 432, 1861 (ang.). 
  3. C.B.H. von Rosenberg: Reis naar de Zuidoostereilanden: gedaan in 1865 op last der regering van Nederlandsch-Indie. Gravenhage: Nijhoff, 1867, s. 50. (niderl.)
  4. F. Gill & D. Donsker (red.): Pigeons (ang.). IOC World Bird List: Version 9.1. [dostęp 2019-03-16].
  5. L.F. Baptista, P.W. Trail & H.M. Horblit: Family Columbidae (Pigeons and Doves). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 4: Sandgrouse to Cuckoos. Barcelona: Lynx Edicions, 1997, s. 152. ISBN 84-87334-22-9. (ang.)
  6. Jobling 2019 ↓, s. Henicophaps.
  7. Jobling 2019 ↓, s. Rhynchaenas.
  8. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Raphinae Wetmore, 1930 - trerony (wersja: 2018-10-10). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-03-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2019. [dostęp 2019-03-16]. (ang.)