Henna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Malowidła henną

Henna (arab. ‏حناء‎) – barwnik roślinny produkowany z liści i pędów rośliny zwanej lawsonią bezbronną (Lawsonia inermis L.)[1].

Historia henny[edytuj | edytuj kod]

Henna służy do malowania skóry od bardzo dawna. Wśród wykopalisk dawnego Egiptu znajdowano dowody farbowania henną mumii dostojników. Starożytni Egipcjanie henną malowali mumiom włosy, dłonie, stopy i paznokcie oraz płótna, w które były one zawinięte. W tym celu rozdrobnione liście mieszano z mleczkiem wapiennym, co w efekcie dawało kolor czerwony; poprzez dodatek substancji zawierających garbniki uzyskiwano kolor ciemnobrązowy lub czerwonożółty. Henna wymieniona jest też w biblijnej Pieśni nad Pieśniami (1,14). W czasach biblijnych henną malowały paznokcie i farbowały włosy kobiety, zwyczaj ten jednak nie był tolerowany w judaizmie. W Księdze Powtórzonego Prawa (21,11-12) są wersety, które w Biblii Tysiąclecia tak przetłumaczono: „a ujrzysz między jeńcami kobietę o pięknym wyglądzie i pokochasz ją – możesz ją sobie wziąć za żonę i wprowadzić do swego domu. Ona ogoli swą głowę, obetnie paznokcie i zdejmie z siebie odzież branki[2].

Wojownicy Masajów malowali henną twarze, żeby podkreślić swój plemienny status[potrzebny przypis]

Malowanie henną stosowane jest do dzisiaj, obecnie staje się coraz bardziej modne, a ze względu na swoją nawet trzytygodniową wytrzymałość malunki te coraz częściej nazywane są przez wykonawców tatuażami z henny[potrzebny przypis].

Przygotowywanie henny[edytuj | edytuj kod]

Sproszkowaną lawsonię miesza się z ciepłą wodą oraz substancją zakwaszającą (np. sproszkowana acerola, kwas cytrynowy) do konsystencji błotnistej papki. Mieszaninę pozostawia się bez dostępu powietrza na kilka–kilkanaście godzin, aby z tkanki roślinnej wydzielił się lawson (2-hydroksy-1,4-naftochinon), będący główną substancją barwiącą. Hennę nakłada się na włosy na kilka godzin[potrzebny przypis].

Rodzaje henny w kosmetyce[edytuj | edytuj kod]

Henna w kosmetyce występuje w trzech rodzajach[3]:

  • Henna żelowa - barwi tylko włoski rzęs lub brwi. Najczęściej wykorzystywana do użytku domowego. Jej efekt utrzymuje się od 4-6 tygodni.
  • Henna proszkowa - barwi włoski rzęs lub brwi oraz skórę. Jej efekt utrzymuje się od 2-3 tygodni.
  • Henna pudrowa - barwi włoski rzęs lub brwi oraz dodatkowo regeneruje i odżywia. Wykorzystywana głównie w gabinetach kosmetycznych. Jej efekt utrzymuje się od 6-8 tygodni.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • mehendi – tatuaż wykonany za pomocą henny

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  2. Zofia Włodarczyk: Rośliny biblijne. Leksykon. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2011. ISBN 978-83-89648-98-3.
  3. Co to jest Henna? Rodzaje i wykorzystanie henny., JJ Cosmetics - Centrum Kosmetyczne [dostęp 2020-11-12] (pol.).