Henritermieryt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henritermieryt
Henritermierite-229822.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny Ca3(Mn3+1,5Al0,5)[SiO4](OH)4
Przełam nierówny
Łupliwość brak
Pokrój kryształu pokrój krótko słupkowy
Układ krystalograficzny tetragonalny
Właściwości mechaniczne bardzo kruchy
Gęstość minerału 3,34 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa zielonkawożółta, żółta do brązowej
Rysa biała
Połysk szklisty
Współczynnik załamania = 1,765 = 1,800
Inne optycznie dodatni

Hernitermierytminerał z gromady krzemianów. Jest zaliczany do prostych krzemianów wyspowych.

Nazwa minerału pochodzi od imienia i nazwiska francuskiego profesora geologii Henriego François Émile Termiera (1897-1989), który wykładał ów przedmiot na Sorbonie w Paryżu.

Charakterystyka minerału[edytuj]

Morfologia kryształów[edytuj]

Henritermieryt tworzy zbite drobnokrystaliczne agregaty wypełniające szczeliny i spękania w rudach manganowych. Bardzo często tworzy kryształy pseudooktaedryczne, w większości zbliźniaczone zgodnie z płaszczyzną (101). Postacie tetragonalnych monokryształów mają postacie lekko wydłużonych słupów.

Skład chemiczny[edytuj]

W poniższej tabeli pokazano skład chemiczny henriterimerytu z kopalni rud manganowych w Tachgagalt w Maroku.

Skład tlenkowy  % wag.
SiO2 24,65
Al2O3 5,95
Fe2O3 0,95
MnO 22,38
CaO 35,45
H2O+ 7,85
H2O-[1] 0,08
Suma 99,87

Ca2,97(Mn3+1,48Al0,54Fe0,06)[Si1,93O7,90](OH)4,10

Krystalochemia[edytuj]

Minerał ten krystalizuje w układzie tetragonalnym grupy punktowej 4/m2/m2/m. Grupa przestrzenna I42/acd, Z=8, parametry kowórki elementarnej - a=12,39, c=11,91.

Asocjacje mineralne[edytuj]

Henritermieryt współwystępuje z marokitem, hausmanitem, gaudefroitem, kalcytem, hematytem, barytem i andradytem.

Występowanie[edytuj]

Przypisy

  1. w ten sposób oznacza się zaabsorbowaną wilgoć resztkową

Bibliografia[edytuj]

  • Bolewski A., Manecki A., Mineralogia szczegółowa, Wydawnictwo PAE. Warszawa 1993, ​ISBN 83-85636-03-X
  • Gauderfoy C., Orliac F., Permingeat F., Prafenoff A., L'henritermiérite une nouvelle espèce minérale, Bull. Soc. fr. Minéral, vol. 92, page 185-190, 1969
  • Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck–Fornefeld: Minerały. Warszawa: Bertelsmann Media, 1996. ISBN 83-7129-194-9.
  • Minerały i kamienie szlachetne. Kraków: Horyzont, 2002, seria: Podręczny Leksykon Przyrodniczy. ISBN 83-7311-317-7.
  • Kazimierz Maślankiewicz: Kamienie szlachetne. Wyd. 3 popr. i uzup.. Warszawa: Wydawnictwo Geologiczne, 1982.
  • Michał Sachanbiński: Vademecum zbieracza kamieni szlachetnych i ozdobnych. Warszawa: Wydawnictwo Geologiczne, 1984. ISBN 83-220-0199-1.

Linki zewnętrzne[edytuj]