Henryk Błasiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk Błasiński
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1915
Oględów
Data śmierci 1995
Profesor nauk chemicznych
Specjalność: procesy mechaniczne
Alma Mater Politechnika Łódzka
Doktorat 1959
Politechnika Łódzka
Habilitacja 1961
Politechnika Łódzka
Profesura 1975
Dziekan (p.o.)
Wydział Chemiczny PŁ
Okres spraw. 1968–1969
Poprzednik Stanisław Chrzczonowicz
Następca Jan Michalski
Dziekan
Instytut Inżynierii Chemicznej PŁ
Okres spraw. 1970–1975
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Henryk Błasiński (ur. 1915 w Oględowie, zm. 1995) – polski specjalista w dziedzinie inżynierii chemicznej, profesor Politechniki Łódzkiej.

Studiował chemię w Politechnice Warszawskiej i Politechnice Łódzkiej, w której w 1946 rozpoczął pracę. W 1959 roku uzyskał stopień naukowy doktora, w 1961 stopnień doktora habilitowanego, w 1968 tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1976 profesora zwyczajnego.

W latach 1956-1970 był kierownikiem Katedry Aparatury Przemysłu Chemicznego na Wydziale Chemicznym PŁ, gdzie w latach 1962-1969 był prodziekanem, a w latach 1968-1969 pełnił obowiązki dziekana. Był współtwórcą powołanego w 1970 roku Instytutu Inżynierii Chemicznej na prawach wydziału, gdzie w latach 1970-1975 był dziekanem.

Stworzył łódzką szkołę naukową w dziedzinie mieszania. Był współautorem wielu skryptów oraz podręcznika akademickiego na temat aparatury chemicznej. Wypromował 19 doktorów.

W latach 1973-1981 był radnym Rady Narodowej w Łodzi, w 1981 otrzymał nagrodę Miasta Łodzi za całokształt działalności naukowej.

Bibliografia[edytuj]

  • Ewa Chojnacka, Zbigniew Piotrowski, Ryszard Przybylski (red.): Profesorowie Politechniki Łódzkiej 1945–2005. Łódź: Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, 2006, s. 22-23.

Linki zewnętrzne[edytuj]