Henryk Cihoski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk Cihoski
1918 - General Henri Cihoski.png
Data i miejsce urodzenia 2 października 1872
Tecuci
Data i miejsce śmierci 18 maja 1950
Sighetu Marmaţiei
minister obrony
Okres od 1928
do 1930
Odznaczenia
Order Michała Walecznego III klasy (Rumunia) Komandor Orderu Gwiazdy Rumunii Kawaler Orderu Świętego Sawy

Henryk Cihoski (ur. 2 października 1872 w Tecuci, zm. 18 maja 1950 w Sighetu Marmaţiei) - generał i polityk rumuński, pochodzenia polskiego.

Był synem Aleksandra Cichoskiego - powstańca styczniowego i Eugenii z d. Dobjansky. Ukończył Wyższą Szkołę Wojsk Inżynieryjnych i Artylerii, naukę kontynuował we Francji. Brał udział w I wojnie światowej jako dowódca 10 dywizji piechoty w bitwie pod Mărăşeşti. Za zasługi frontowe w 1917 został awansowany do stopnia generalskiego i odznaczony Orderem Michała Walecznego III klasy.

Po zakończeniu wojny reprezentował Rumunię jako ekspert na konferencji pokojowej w Paryżu, a następnie zajął się organizowaniem struktur administracyjnych na terenie Besarabii. W latach 1928-1930 pełnił funkcję ministra obrony, w rządzie kierowanym przez Iuliu Maniu. 17 marca 1930 podał się do dymisji, obciążany odpowiedzialnością za narastającą korupcję w armii. W 1943 awansowany do stopnia generała broni, w tym czasie wchodził w skład Narodowej Rady Obrony.

Po przejęciu władzy przez komunistów, w 1945 został aresztowany i osadzony w więzieniu o zaostrzonym rygorze w Sighetu Marmaţiei, gdzie zmarł.

Był żonaty (żona Sophie Ferhat), miał dwoje dzieci.

Bibliografia[edytuj]