Henryk Cioch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Cioch
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 30 lipca 1951
Lubaczów
Data i miejsce śmierci 20 grudnia 2017
Warszawa
Zawód, zajęcie prawnik, polityk, nauczyciel akademicki
Tytuł naukowy profesor nauk prawnych
Alma Mater Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej
Stanowisko senator VIII kadencji (2011–2015)
Partia Prawo i Sprawiedliwość
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Henryk Cioch (drugi z prawej) podczas 44. posiedzenia Senatu (2013)

Henryk Cioch (ur. 30 lipca 1951 w Lubaczowie, zm. 20 grudnia 2017 w Warszawie[1]) – polski prawnik, nauczyciel akademicki, adwokat, profesor nauk prawnych, profesor zwyczajny Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, senator VIII kadencji. Wybrany w 2015 przez Sejm VIII kadencji na sędziego Trybunału Konstytucyjnego na miejsce obsadzone przez Sejm VII kadencji, dopuszczony do orzekania 20 grudnia 2016 przez Julię Przyłębską.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1969 został absolwentem Liceum Ogólnokształcące w Lubaczowie. W 1973 ukończył z wyróżnieniem studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Następnie rozpoczął pracę w Instytucie Prawa Cywilnego UMCS na stanowisku asystenta – stażysty. W 1982 obronił pracę doktorską pt. Przekształcenie spółdzielczego prawa do lokalu, napisaną pod kierunkiem profesora Jerzego Ignatowicza.

Był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, nie pełniąc funkcji w jej strukturach. Uzyskał status pokrzywdzonego nadany przez Instytut Pamięci Narodowej[2].

W latach 1984–1985 dzięki fundacji Heinrich Hertz Stiftung przebywał na rocznym stypendium na Uniwersytecie w Bonn. W 1996 na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego uzyskał stopień doktora habilitowanego w oparciu dorobek naukowy i rozprawę pt. Fundacje w ujęciu prawa polskiego na tle prawno-porównawczym). W 2002 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk prawnych. Specjalizował się w prawie rzeczowym, prawie fundacyjnym oraz prawie spółdzielczym.

Pełnił funkcje prodziekana Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II i kierownika I Katedry Prawa Cywilnego na tym Wydziale. Był członkiem Towarzystwa Naukowego KUL. Był także wykładowcą Wyższej Szkoły Handlowej w Radomiu i Wyższej Szkoły Finansów i Bankowości w Radomiu, gdzie pełnił także funkcję rektora. W 2001 nagrodzony przez rektora KUL oraz ministra edukacji narodowej.

Był nauczycielem akademickim Wydziału Zamiejscowego Nauk Prawnych i Ekonomicznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Tomaszowie Lubelskim[3]. Pod jego kierunkiem stopień naukowy doktora otrzymał w 2001 Piotr Pogonowski, a w 2002 Piotr Zakrzewski[4]. Był też członkiem rady naukowej kwartalnika „Prawo i Więź[5].

Prowadził również praktykę adwokacką. W grudniu 2008 został przewodniczącym rady naukowej Instytutu Stefczyka w Sopocie. W 2010 prezydent RP Lech Kaczyński powołał go na członka Narodowej Rady Rozwoju[6].

W wyborach w 2011 był bezpartyjnym kandydatem Prawa i Sprawiedliwości do Senatu. Uzyskał mandat w izbie wyższej parlamentu, otrzymując w okręgu jednomandatowym 52 961 głosów[7]. Został członkiem m.in. Komisji Budżetu i Finansów Publicznych, a także delegatem Senatu do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. W 2015 bez powodzenia ubiegał się o senacką reelekcję[8].

1 grudnia 2015 sejmowa Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka pozytywnie zaopiniowała jego kandydaturę – wysuniętą przez Prawo i Sprawiedliwość – na sędziego Trybunału Konstytucyjnego[9][10]. Następnego dnia Sejm głównie głosami posłów PiS wybrał go na sędziego TK[11], nie określając w uchwale początku jego kadencji[12]. 3 grudnia 2015 prezydent Andrzej Duda odebrał od niego przyrzeczenie[13]. Henryk Cioch został wybrany, chociaż Sejm na to samo stanowisko wybrał wcześniej Romana Hausera. Również 3 grudnia 2015 Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż podstawa prawna wyboru Romana Hausera była konstytucyjna, co obligowało prezydenta do odebrania od niego ślubowania[14].

Do orzekania w TK Henryk Cioch został dopuszczony dopiero 20 grudnia 2016 przez p.o. prezesa TK Julię Przyłębską (poprzedni prezes Andrzej Rzepliński odmawiał jego dopuszczenia, powołując się na wyrok TK z 3 grudnia 2015)[15].

Prezydent RP Andrzej Duda odznaczył go pośmiertnie w 2017 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[16][17].

28 grudnia 2017 został pochowany na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie[16].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Vademecum naczelnika gminy w sprawach ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i członków ich rodzin, TNOiK, Lublin 1984
  • Stosunki członkowsko-mieszkaniowe w spółdzielczości mieszkaniowej na przykładzie nie publikowanego orzecznictwa sądów za lata 1983–1984, Wydawnictwo Spółdzielcze, Warszawa 1989
  • Fundacje w ujęciu prawa polskiego na tle prawnoporównawczym, Wyd. UMCS, Lublin 1995
  • Fundacje w ujęciu prawa polskiego, AWH Antoni Dudek, Lublin 2000
  • Prawo fundacyjne, Wyd. Difin, Warszawa 2002
  • Przekształcenie wieczystego użytkowania w prawo własności. Komentarz (współautor z Hanną Witczak), Wyd. Difin, Warszawa 2002
  • Prawo spółdzielcze w świetle prezydenckiego projektu ustawy (wprowadzenie), Wyd. Zakamycze, Kraków 2005
  • Prawo spółdzielcze, Wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2011

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Warszawa: Sędzia Trybunału Konstytucyjnego Henryk Cioch nie żyje. rmf24.pl, 20 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-20].
  2. O mnie. henrykcioch.pl. [dostęp 2015-12-01].
  3. Wydział Zamiejscowy Nauk Prawnych i Ekonomicznych w Tomaszowie Lubelskim (zlikwidowana). nauka-polska.pl. [dostęp 2018-08-04].
  4. Piotr Zakrzewski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2018-08-07].
  5. Rada Naukowa. prawoiwiez.edu.pl. [dostęp 2018-08-18].
  6. Członkowie Narodowej Rady Rozwoju. prezydent.pl. [dostęp 2015-10-16].
  7. Serwis PKW – Wybory 2011. pkw.gov.pl. [dostęp 2015-08-18].
  8. Serwis PKW – Wybory 2015. pkw.gov.pl. [dostęp 2015-10-26].
  9. Bez dyskusji. Sejmowa komisja rekomendowała kandydatury PiS na sędziów TK. gazeta.pl, 1 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-01].
  10. Kandydaci PiS do Trybunału Konstytucyjnego. rp.pl, 1 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-01].
  11. Sejm wybiera 5 nowych sędziów Trybunału Konstytucyjnego. interia.pl, 2 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-02].
  12. M.P. z 2015 r. poz. 1182
  13. Prezydent odebrał ślubowanie od sędziów Trybunału Konstytucyjnego. prezydent.pl, 3 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-03].
  14. Co orzekł Trybunał Konstytucyjny. Najważniejsze informacje w punktach. tvn24.pl, 3 grudnia 2015. [dostęp 2017-04-09].
  15. Pierwsza decyzja sędzi Przyłębskiej. Rzepliński ich nie dopuszczał, teraz będą orzekać. tvn24.pl, 20 grudnia 2016. [dostęp 2016-12-20].
  16. a b Lublin: Pogrzeb prof. Henryka Ciocha. Odszedł wybitny prawnik, dzielny kolega. kurierlubelski.pl, 28 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-28].
  17. M.P. z 2018 r. poz. 175

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]