Henryk Dasko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Henryk Dasko (ur. 1 lipca 1947, zm. 16 września 2006 w Toronto) – polski dziennikarz, eseista i tłumacz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie żydowskiej, jako syn Władysława Daszkiewicza (Mojżesza Josela Rosenberga; 1912-1977) i Haliny z domu Szudrowicz (Rywy Kaplan; 1910-1987). Studiował w warszawskiej SGH. Wyemigrował z Polski w 1969. Przez wiele lat mieszkał w Toronto, był współzałożycielem Polsko-Żydowskiej Fundacji Kulturalnej w Kanadzie. W latach 90. był redaktorem dodatku literackiego do Życia WarszawyEx Libris. Był popularyzatorem twórczości Jerzego Kosińskiego, Andrzeja Brychta i Leopolda Tyrmanda. Przygotował wydanie wersji oryginalnej Dziennika 1954 Tyrmanda. W 2004 został odznaczony przez prezydenta RP Krzyżem Zasługi za działalność na rzecz dialogu i pojednania polsko-żydowskiego.

Historię swojej emigracji opisał w książce Dworzec Gdański. Historia niedokończona (wyd. Wydawnictwo Literackie 2008, ​ISBN 978-83-08-04199-4​)[1].

Jego trzecią żoną była pisarka Agata Tuszyńska. Ostatnie wspólne półtora roku, podczas których Dasko walczył z nowotworem mózgu Tuszyńska zrelacjonowała w książce Ćwiczenia z utraty (Wydawnictwo Literackie 2007, ​ISBN 978-83-08-04099-7​)[2].

Z drugiego małżeństwa z Elyse Dasko miał dwóch synów, Nicholas Dasko i Daniel Dasko, którzy urodzili się w Toronto[potrzebny przypis].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Daskografia – kalendarium twórczości (1990-2006), bibliografia i zbiór listów elektronicznych Henryka Dasko
  • Świat bez Henryka – wspomnienie w polonijnej Gazecie