Henryk I Starszy (książę Brunszwiku)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk I Starszy
książę Brunszwiku-Wolfenbüttel
Okres od 1495
do 1514
Poprzednik Wilhelm II Młodszy
Następca Henryk II Młodszy
Dane biograficzne
Dynastia Welfowie
Data urodzenia 24 czerwca 1463
Data śmierci 23 czerwca 1514
Ojciec Wilhelm II Młodszy
Matka Elżbieta ze Stolbergu
Żona Katarzyna pomorska
Dzieci Krzysztof, Katarzyna, Henryk II Młodszy, Franciszek, Jerzy, Wilhelm, Elżbieta, Eryk

Henryk I Starszy (ur. 24 czerwca 1463 r., zm. 23 czerwca 1514 r. pod Leer) – książę Brunszwiku-Wolfenbüttel od 1495 r. z dynastii Welfów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Henryk był starszym spośród dwóch synów księcia Brunszwiku Wilhelma II Młodszego i Elżbiety, córki hrabiego Stolbergu Bodona VII.

Henryk i jego młodszy brat Eryk jeszcze za życia ojca, od 1487 r. stopniowo otrzymywali coraz większe udziału w rządzeniu księstwem Brunszwiku. W 1495 r. ojciec ostatecznie ustąpił, a państwo zostało podzielone między braci: Henrykowi przypadła część z siedzibą w Wolfenbüttel, zaś Erykowi – z Calenbergiem i Getyngą. Chciał umocnić władzę książęcą i był zdecydowanym przeciwnikiem swobód miejskich – jeszcze w latach 80. uczestniczył w walkach ojca przeciwko Hildesheim, potem próbował podporządkować sobie Hanower (zarówno siłą, jak i zabiegami politycznymi, jednak bezskutecznie). W 1492 r. wybuchł spór między Henrykiem a mieszczanami Brunszwiku, jednak ośmiomiesięczne oblężenie miasta przez księcia nie przyniosło efektu i ostatecznie musiał zawrzeć z nim traktat.

Od momentu nominacji swego najstarszego syna Henryka, Krzysztofa na biskupa koadiutora Bremy w 1500 r. Henryk skierował swoją uwagę na wybrzeże Morza Północnego. W 1501 zaangażował się w wojnę biskupstwa o podporządkowanie Butjadingen, jednak bezskutecznie. Po wyborze Krzysztofa na arcybiskupa podjął ponowną próbę zdobycia tego rejonu, tym razem z powodzeniem (1513). Kontynuował kampanię we Fryzji, gdzie rok później zginął podczas oblężenia Leer.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 1486 r. Henryk poślubił Katarzynę, córkę księcia zachodniopomorskiego Eryka II. Z małżeństwa tego pochodziły liczne dzieci, w tym:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]