Henryk Jaźnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk Jaźnicki
Data i miejsce
urodzenia
6 września 1917
Radzyń Podlaski, Rosja
Data i miejsce
śmierci
25 lutego 2004
Józefów, Polska
Pozycja prawoskrzydłowy, pomocnik, obrońca
Wzrost 172 cm
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1938–1939
1945
1945–1946
1947–1952
Polonia Warszawa
Polonia Warszawa
Społem Warszawa
Polonia Warszawa
26 (12)


106 (33)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1939  Polska 1 (0)

Henryk Jaźnicki (ur. 6 września 1917, zm. 25 lutego 2004), polski piłkarz, napastnik. Długoletni zawodnik warszawskiej Polonii.

Piłkarzem Polonii był trzykrotnie. Jej barw bronił w latach 1938-1939, 1945 oraz 1947-1952. W lidze strzelił 34 bramki. W czasie wojny był więźniem obozów koncentracyjnych.

W reprezentacji Polski zagrał tylko raz. 27 sierpnia 1939 Polska wygrała 4:2 z Węgrami w meczu towarzyskim. Było to ostatnie przedwojenne spotkanie Polaków.

W czasie II wojny światowej walczył w kampanii wrześniowej, został złapany przez Niemców, był więźniem na Pawiaku w Warszawie, później przenoszony do Sachsenhausen (KL) i Mauthausen-Gusen. Po wojnie wrócił do Polski i kontynuował karierę. Uprawiał nie tylko piłkę nożną- grał w siatkówkę (3 krotny mistrz Polski), koszykówkę (1947 roku mistrz Polska oraz reprezentant kraju na ME w 1947) i piłkę ręczną (1947 wicemistrz Polski).

Jego żoną była koszykarka Irena Jaźnicka.

Bibliografia[edytuj]

  • Andrzej Gowarzewski: MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017