Henryk Konwiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk Konwiński
Data i miejsce urodzenia 19 listopada 1936
Poznań
Zawód reżyser operowy, choreograf, tancerz
Lata aktywności 1971-2015
Zespół artystyczny
Teatr Wielki w Poznaniu, Opera Śląska
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Złoty Krzyż Zasługi

Henryk Konwiński (ur. 19 listopada 1936 w Poznaniu) – polski reżyser operowy, choreograf i tancerz, kierownik zespołu baletowego Teatru Wielkiego w Poznaniu i Opery Śląskiej.

Życiorys[edytuj]

Studiował w szkole baletowej przy Operze Warszawskiej. Został następnie wieloletnim solistą baletu Teatru Wielkiego im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu. Pracował pod kierunkiem: Feliksa Parnella, Stanisława Miszczyka, Eugeniusza Paplińskiego, Jerzego Gogóła, Teresy Kujawy, Witolda Borkowskiego, Conrada Drzewieckiego. Jego pierwszym przedstawieniem jako choreografa była Operetka Witolda Gombrowicza w studenckim Teatrze Nurt[1]. Jego pierwszym występem baletowym w Teatrze Wielkim w Poznaniu była rola w Fontannie Bachczysaraju Borysa Asafiewa (w roku 1958). Współpracował z Telewizją Poznańską i Operą Bałtycką. Od roku 1973 związany zawodowo z Operą Śląską w Bytomiu.

W roku 1978 zadebiutował w Bytomiu w roli reżysera operowego, wystawiając Salome Ryszarda Straussa. Przygotował kilkadziesiąt choreografii i układów tanecznych do oper i baletu. Był stypendystą Het Nationale Ballet w Amsterdamie, Nederlands Dans Theater w Hadze, Baletu XX wieku Maurice’a Béjarta w Brukseli oraz Alicji Alonso w Hawanie. Był też kierownikiem zespołu baletowego w Teatrze Wielkim w Poznaniu, współpracował z Teatrem Rozrywki w Chorzowie i Teatrem Muzycznym w Gliwicach. W 2004 r., z okazji przyjęcia Polski do Unii Europejskiej, wziął udział razem z Emilem Wesołowskim, Teresą Kujawą i Conradem Drzewieckim w przygotowaniu choreograficznej wersji IX Symfonii Ludwiga van Beethovena.

W roku 1979 przygotował choreografię do filmu Stanisława Lenartowicza Strachy (o życiu tancerki rewiowej i pisarski – Marii Ukniewskiej), w r. 1983 do Szkoda twoich łez, a w r. 2006 do spektaklu TV Olgi Lipińskiej Cud mniemany czyli Krakowiacy i Górale[2].

Reżyseria (wybór)[3][edytuj]


Odznaczenia i wyróżnienia[4][edytuj]

  • 1973 – Nagroda za III miejsce w I Ogólnopolskim Konkursie Choreograficznym w Łodzi
  • 1975 – Złoty Krzyż zasługi
  • 1976 – Nagroda Wojewody Śląskiego za wysokie osiągnięcia artystyczne w dziedzinie choreografii
  • 1977 – Złota Odznaka Zasłużony dla Województwa Katowickiego
  • 1990 – Złota Maska za reżyserię i choreografię przedstawienia „Hrabina Marica” w Operetce Śląskiej w Gliwicach
  • 1992 – Złota Maska za choreografię do Monachomachii i Tańców Połowieckich
  • 1994 – Specjalna Złota Maska im. red. Barbary Sośnierz za choreografię i współrealizację „Skrzypka na dachu”, „Sny i Zderzenia” oraz „Historii Żołnierza”.
  • 1995 – Złota Maska za choreografię i inscenizację „Szkoły Błaznów”.
  • 1995 – Złota Maska za inscenizację i choreografię „Zielonego Gila” i „Ad Montes”.
  • 1995 – W dowód uznania zasług Medal Pamiątkowy 50 – lecia Państwowej Opery Ślaskiej
  • 2000 – Teatralna Kurtynka za wkład pracy włożony w życie artystyczne Teatru Dzieci Zagłębia
  • 2004 – Złota Odznaka Honorowa za Zasługi dla Województwa Śląskiego
  • 2005 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 2005 – Nagroda Stowarzyszenia Autorów ZAIKS za całokształt twórczości w dziedzinie choreografii
  • 2009 – Nagroda za szczególne zaangażowanie w pracach Jury ogólnopolskich konkursów tańca w 50-lecie ich istnienia
  • 2010 – Złota Maska za inscenizację i choreografię „Romeo i Julia” Berlioza
  • 2010 – Teatralna Nagroda Muzyczna im. Jana Kiepury dla najlepszego choreografa
  • 2010 – Perła Śląska, nagroda miesięcznika „Śląsk”
  • 2011 – Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
  • 2014 – Nagroda ZASP „Terpsychora” za całokształt twórczości
  • 2016 – Medal Miasta Bytomia w dziedzinie kultury
  • 2016 – nagroda Marszałka Województwa Śląskiego w dziedzinie choreografii i tańca

Przypisy

Bibliografia[edytuj]