Henryk Marian Królikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk Marian Królikowski
Muszkiet
kapitan piechoty kapitan piechoty
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1888
Osjaków
Data i miejsce śmierci kwiecień 1940
Charków
Przebieg służby
Siły zbrojne Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 36 Pułk Piechoty Legii Akademickiej
80 Pułk Piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Późniejsza praca Straż Graniczna
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości z Mieczami Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Order Krzyża Orła III Klasy (Estonia)

Henryk Marian Królikowski (ur. 2 lipca 1888, zm. w kwietniu 1940) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, inspektor[1] Straży Granicznej.

Życiorys[edytuj]

Henryk Marian Królikowski był synem Ludwika i Berty z domu Sejdel, urodził się w Osjakowie, powiat wieluński. Był starszym bratem Władysława Królikowskiego, także zamordowanego w Charkowie. Przed wybuchem I wojny światowej był członkiem Strzelca. Wcielony do armii rosyjskiej. W czasie wojny został przeniesiony do POW, pełnił funkcję komendanta okręgu w Płoskirowie. Uwięziony przez Ukraińców w więzieniu w Radziwiłłowie. Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do 35 pp a potem kolejno 4 baon Milicji Ludowej (później 4 baon etapowy), w Oddziale II Sztabu Głównego i Oddziale III Sztabu Głównego[1]. Od 1918 w 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej. W szeregach pułku odbył kampanię 1918-1920.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku został zweryfikowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. W 1923 roku służył w jako oficer nadetatowy w 80 Pułk Piechoty, z przydziałem do Oddziału III Sztabu Generalnego na stanowisku kierownika referatu. Od 1924 roku w stanie nieczynnym.

W okresie międzywojennym był współtwórcą, razem z Władysławem Osmolskim i redaktorem tygodnika „Stadjon”[2]. Ponadto był redaktorem naczelnym dwutygodnika „Automobilista Wojskowy” wydawanego przez Wojskowy Klub Samochodowy i Motocyklowy. W latach 20. był członkiem władz Wojskowego Klubu Samochodowego i Motocyklowego[3][4].

W 1928 roku ponownie powołany został do służby czynnej z przydziałem do 36 Pułku Piechoty. W 1929 roku przeszedł do rezerwy. W 1934 roku był przydzielony do Kadry oficerskiej okręgowej Nr. VIII do PKU Gdynia. W 1933 roku Henryk Królikowski, wówczas kierownik gdańskiej Ekspozytury Inspektoratu Ceł, był pomysłodawcą i twórcą działającej na terenie Wolnego Miasta Gdańska Polskiej Tajnej Organizacji Wojskowej (PTOW)[5]. Był jednym z głównych działaczy Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku.

Henryk Królikowski w 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pochowany w Piatichatkach na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje w Wykazie, poz. 1748.

5 października 2007 Minister Obrony Narodowej awansował go pośmiertnie do stopnia majora[6]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. a b K. Banaszek, W.K. Roman, Z. Sawicki, Kawalerowie Virtuti Militari w mogiłach katyńskich, 2000, s. 157.
  2. Pomorska Biblioteka Cyfrowa, Stadjon: tygodnik poświęcony sprawom sportu i przysposobienia wojskowego / red. H. Królikowski-Muszkiet.
  3. Dział urzędowy. Spis członków Wojskowego Klubu Samochodowego i Motocyklowego w dniu 15 marca 1926 r.. „Automobilista Wojskowy”, Nr 2 z 15 marca 1926. Wojskowy Klub Samochodowy i Motocyklowy. 
  4. Dział urzędowy. Władze klubowe. „Automobilista Wojskowy”, Nr 3 z 1 kwietnia 1926. Wojskowy Klub Samochodowy i Motocyklowy. 
  5. Banach, Lekcje dla Niemców, Tygodnik Solidarność Nr 38 (1196) 16 września 2011
  6. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  7. M.P. z 1933 r. Nr 259, poz. 277.
  8. Eesti tänab 1919-2000, Tallinn: Eesti Vabariigi Riigikantselei, 2000, ISBN 9985-60-778-3 [dostęp 2014-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2011-08-27] (est.).

Bibliografia[edytuj]

  • Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego: Charków. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2003. [dostęp 2017-03-21]. s. 264.
  • Bolesław Hajduk, Henryk Marian Królikowski-Muszkiet (1888-1940), oficer Wojska Polskiego i Straży Granicznej , Przegląd Morski T. 47 Z. 11 (1994), 69-79.
  • Banaszek Kazimierz; Roman Wanda Krystyna; Sawicki Zdzisław: Kawalerowie Orderu Virtuti Militari w mogiłach katyńskich. Kapituła Orderu Wojennego Virtuti Militari, 2000. ISBN 83-87893-79-X.
  • Rocznik Oficerski 1923 – Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1923, s. 10, 355, 419;
  • Rocznik Oficerski 1924 – Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1924, s. 362;
  • Rocznik Oficerski 1928 – Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1928, s. 52, 196;
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934 – Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1934, s. 11, 999;
  • Ogrody wspomnień – Henryk Królikowski [dostęp 2012-08-15]