Henryk Nakwaski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mirosław Henryk Nakwaski (ur. 1800 w Lipnicach pod Warszawą, zm. 23 marca 1876 w Tours) – polski działacz emigracyjny i publicysta. Syn pisarki Anny.

Na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim uczestniczył w półjawnym życiu studenckim. W okresie powstania listopadowego był posłem z powiatu bracławskiego na sejm 1831 i zwolennikiem prawicy Towarzystwa Patriotycznego. Po klęsce powstańców opuścił kraj. Przebywał m. in. w Dreźnie, gdzie nawiązał znajomość z Adamem Mickiewiczem, w Paryżu, Genewie, Niemczech, Szwajcarii i Tours. Od 1833 do 1834 współwydawał Souvenirs de la Pologne. Przeciwnik Adama Jerzego Czartoryskiego, optował za uwłaszczeniem chłopów.

Dzieła[edytuj]

  • Uwagi o życiu najkorzystniejszym czasu w emigracji (1833)
  • O nadaniu własności włościanom polskim za wynagrodzeniem teraźniejszych właścicieli dóbr (1835)
  • Kilka słów o demokracji (1838)

Henryk Nakwaski pisał także pamiętnik z lat 1830-50, którego fragmenty drukował Józef Kallenbach w monografii Mickiewicza.

Bibliografia[edytuj]

  • Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny (Tom II/N-Ż), Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 1985, ​ISBN 83-01-05360-0​, str. 10
  • Wielka encyklopedia powszechna PWN (Tom 7/Man-Nomi), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1966