Henryk Talar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Henryk Talar
Ilustracja
Henryk Talar (2017)
Imię i nazwisko

Henryk Józef Talar

Data i miejsce urodzenia

25 czerwca 1945
Kozy

Zawód

aktor filmowy i teatralny

Lata aktywności

od 1969

Zespół artystyczny
Teatr Narodowy
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”

Henryk Józef Talar (ur. 25 czerwca 1945 w Kozach) – polski aktor teatralny, filmowy i dubbingowy, dyrektor teatrów, prezenter telewizyjny.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1969 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Występował na deskach teatrów Dramatycznego w Szczecinie (1969–1970), Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (1970–1973), Ateneum w Warszawie (1976–1982 i 1985–1997) i Studio w Warszawie (1982–1985). Dyrektor naczelny i artystyczny teatrów: im. Adama Mickiewicza w Częstochowie (od lata 1994[1] do 1997) i Teatru Polskiego w Bielsku-Białej (1997–1999).

Jako aktor jest wieloletnim współpracownikiem Teatru Polskiego Radia[2]. W latach 80. był lektorem starych kreskówek o Kubusiu Puchatku. W roku 2000 podłożył głos do znanej gry cRPG Baldur’s Gate II: Cienie Amn. Wcielił się tam w bohatera Yoshimo. W latach 2002–2003 prowadził na antenie Telewizji Polsat pierwszą edycję teleturnieju Rosyjska ruletka.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 2023: Archiwista 2 jako Henryk Mikos
  • Polski dubbing[edytuj | edytuj kod]

    Lektor[edytuj | edytuj kod]

    Radio[edytuj | edytuj kod]

    W RMF FM czytał W osiemdziesiąt dni dookoła świata. Wystąpił w roli Hardena w słuchowisku Przyjaciel (wg S. Lema) Programu I Polskiego Radia[4].

    Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

    Przypisy[edytuj | edytuj kod]

    1. Kronika lipiec / sierpień 1994. „Teatr”, s. 51, 9/1994. ISSN 0040-0769. 
    2. Henryk Talar, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [online] [dostęp 2021-04-09].
    3. Filmy czytane przez: Henryk Talar. Nevada Video. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-14)].
    4. "Przyjaciel" Stanisława Lema w Jedynce, PolskieRadio.pl [dostęp 2019-06-04] (pol.).
    5. M.P. z 2017 r. poz. 1057.
    6. Glorie Artis dla aktorów. Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. [dostęp 2012-05-14].
    7. Laureaci Złotych Mikrofonów 2009. prsa.pl, 17 grudnia 2009. [dostęp 2009-12-18].
    8. Wielki Splendor dla Talara. Polskie Radio Program 1, 2011-12-05. [dostęp 2011-12-11].
    9. Dwa Teatry: „Tango” Mrożka i „Mewy” Akunina najlepsze. Wprost (Agencja Wydawniczo-Reklamowa Wprost Sp. z o.o.), 2013-06-04. [dostęp 2013-08-03].
    10. Laureaci festiwalu „Dwa Teatry”: Celińska i Talar. PolskieRadio.pl – serwis informacyjny Polskiego Radia, 23 maja 2016. [dostęp 2017-06-21].
    11. Wielka Nagroda Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry”. [w:] Nagrody przyznawane przez KRRiT [on-line]. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji. [dostęp 2017-06-21].

    Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]