Henryk Wars

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryk Wars
Ilustracja
Henryk Wars, 1944
Imię i nazwisko Henryk Warszawski
Pseudonim Henry Vars
Data i miejsce urodzenia 29 grudnia 1902
Warszawa, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 1 września 1977
Los Angeles, USA
Gatunki piosenka aktorska, muzyka filmowa, muzyka poważna
Zawód kompozytor
Aktywność od 1926

Henryk Wars, właściwie Henryk Warszawski (lub Warszowski), pseud. Fraska, Henry Vars (ur. 29 grudnia 1902 w Warszawie, zm. 1 września 1977 w Los Angeles) – polski kompozytor muzyki rozrywkowej, aranżer, pionier jazzu w Polsce, pianista oraz dyrygent pochodzenia żydowskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z muzykalnej rodziny[1]: siostra była śpiewaczką La Scali, druga siostra – pianistką.

Między ósmym a dwunastym rokiem życia mieszkał z rodzicami we Francji, gdzie uczył się w szkole Art Nouveau. Po powrocie do Polski uczęszczał do Gimnazjum Ziemi Mazowieckiej, następnie rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Za namową Emila Młynarskiego przeniósł się do Konserwatorium Warszawskiego, które ukończył w klasie Romana Statkowskiego. Będąc studentem grał na fortepianie w kabaretach, m.in. w Nowym Perskim Oku, dyrygował też orkiestrą w Morskim Oku.

Pracował w wytwórni płyt gramofonowych Syrena Rekord[2]. Potem zajął się komponowaniem. Pierwsza napisana piosenka (1926) – New York Times, nie zyskała zbyt dużej popularności. Jego pierwszym przebojem było Zatańczmy tango (1929), dużą popularnością cieszył się grany razem Leonem Boruńskim program Jazz na dwa fortepiany (1929/30)[3]. Był założycielem tria wokalnego Jazz Singers, w składzie: Eugeniusz Bodo, Tadeusz Olsza, Tadeusz Roland. Był dyrektorem muzycznym wytwórni Syrena Record. Tworzył kompozycje do łącznie 53 filmów, m.in. Szpieg w masce, Manewry miłosne, do pierwszego polskiego filmu dźwiękowego – Na Sybir (1930). Tak powstało wiele przebojów. Prowadził zespół Weseli Chłopcy. Pisał piosenki dla takich gwiazd, jak Hanka Ordonówna, Eugeniusz Bodo czy Zula Pogorzelska.

Od 1939 brał udział w wojnie, dostał się do niewoli niemieckiej, skąd uciekł, a w 1940 dotarł do Lwowa, gdzie założył polski big-band. W czasie okupacji radzieckiej Kresów Wschodnich utworzył afiliowany przy Filharmonii Lwowskiej zespół „Tea-Jazz”, z którym w lecie 1940 odbył tournee do Odessy, Woroneża, Kijowa i Leningradu[4]. W okresie tym skomponował również muzykę do filmu Michaiła Romma pt. Marzenie (1941). Wraz z armią generała Andersa przewędrował Iran, Bliski Wschód i Włochy.

Po demobilizacji osiadł w Los Angeles w USA[5]. Tam, po początkowo niepomyślnym okresie, w 1954 roku rozpoczął współpracę z producentami filmowymi w Hollywood. W 1963 napisał muzykę do filmu Mój przyjaciel delfin (Flipper). Jego piosenki śpiewali m.in. Bing Crosby czy Doris Day. Komponował także utwory muzyki poważnej: poematy symfoniczne, balet, concertino.

Piosenki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wars, Henryk - Osoby - Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki, www.bibliotekapiosenki.pl [dostęp 2017-11-23] (pol.).
  2. Fater, Isaschar (1970). Jewish Music in Poland between the Two World Wars, s. 296
  3. Krzysztof Karpiński: Był jazz. krzyk jazz-bandu w międzywojennej Polsce. Warszawa: Wydawnictwo Literackie, 2014, s. 686-692.
  4. Grzegorz Hryciuk, Polacy we Lwowie 1939-1944, Warszawa 2000, s. 112.
  5. http://pwm.com.pl/pl/authors/5424/index.html
  6. Henryk Wars bio in notes.
  7. Tylko ty (youtube).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]