Henryka Bochniarz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Henryka Bochniarz
Henryka Bochniarz official photo.JPG
Data i miejsce urodzenia 29 października 1947
Świebodzin
Minister przemysłu i handlu
Okres od 31 sierpnia 1991
do 5 grudnia 1991
Poprzednik Andrzej Zawiślak
Następca Andrzej Lipko
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złota i Srebrna Gwiazda Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia)

Henryka Teodora Bochniarz z domu Kamecka[1] (ur. 29 października 1947 w Świebodzinie) – polska ekonomistka, była minister przemysłu. Od 1999 prezydent Konfederacji Lewiatan.

Życiorys[edytuj]

Wczesne lata[edytuj]

Matkę, pochodzącą z Wołynia, wywieziono na roboty przymusowe do Niemiec. Ojciec był powstańcem warszawskim, przeszedł m.in. przez obóz Mauthausen. Rodzice poznali się w obozie przejściowym w Niemczech. Po wojnie zamieszkali w Świebodzinie, wkrótce przenieśli się do Zielonej Góry[2].

Wykształcenie i działalność naukowa[edytuj]

Po maturze w Liceum Ogólnokształcącym nr 7 w Zielonej Górze ukończyła studia na Wydziale Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki. Uzyskała następnie stopień doktora nauk ekonomicznych, została także certyfikowanym doradcą ds. zarządzania (Certified Management Consultant)[3]. Pracowała jako nauczyciel akademicki, w latach 1971–1990 pozostawała zatrudniona w Instytucie Koniunktur i Cen. Była stypendystką Fundacji Fulbrighta, a w latach 1985–1987 wykładała na University of Minnesota.

Działalność polityczna i zawodowa[edytuj]

W latach 1978–1990 należała do PZPR. Była m.in. I sekretarzem POP w Instytucie Koniunktur i Cen[4].

W 1991 sprawowała urząd ministra przemysłu i handlu w gabinecie Jana Krzysztofa Bieleckiego.

Po odejściu z rządu zajęła się działalnością gospodarczą. Założyła i została prezesem zarządu jednej z pierwszych w Polsce firm doradczych "Nicom Consulting". Współtworzyła Stowarzyszenie Doradców Gospodarczych w Polsce, w okresie od czerwca 1996 do października 1999 pełniła funkcję prezesa Polskiej Rady Biznesu. W styczniu 1999 założyła i została prezydentem Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych Lewiatan (przemianowanej następnie w Konfederację Lewiatan). Działa w Trójstronnej Komisji ds. społeczno-gospodarczych, współtworzyła Komitet Dobrych Praktyk.

Zasiada lub zasiadała w szeregu rad nadzorczych spółek prawa handlowego (tj. Commercial Union, TVN, Lukas Bank, Agora, TP S.A., Fiat Auto Poland i Unicredit).

4 czerwca 2005 ogłosiła swój start w wyborach prezydenckich jako bezpartyjna kandydatka z poparciem Partii Demokratycznej. Poparcia udzieliły jej także m.in. Młode Centrum oraz PKPP "Lewiatan". Jej sztab wyborczy został zarejestrowany 14 lipca. W I turze wyborów uzyskała 188 598 głosów (1,26%), zajmując siódme miejsce[5]. Przed II turą ogłosiła swoje poparcie dla kandydatury Donalda Tuska[6].

W czerwcu 2006 została wiceprezesem zarządu Boeing International na Europę Środkową i Wschodnią. Funkcję tę pełniła do grudnia 2014[7].

W 2010 prezydent RP Lech Kaczyński powołał ją w skład Narodowej Rady Rozwoju[8]. W październiku 2015 z ramienia Konfederacji Lewiatan został członkinią nowo powstałej Rady Dialogu Społecznego[9].

Działalność społeczna i publicystyczna[edytuj]

Objęła funkcję jednego z ośmiu wiceprezydentów BUSINESSEUROPE[10], największej organizacji zrzeszającej pracodawców w Unii Europejskiej. Od 2000 przewodniczy Polsko-Japońskiemu Komitetowi Gospodarczemu. Była członkinią m.in. Enterprise Policy Group, powołanej w 2000 przez Komisję Europejską grupy doradczej ds. polityki gospodarczej Unii Europejskiej. Brała także udział w pracach BIAC (The Business and Industry Advisory Committee), organizacji doradczej przy OECD, a także w grupie doradczej Banku Światowego.

Jest autorką publikacji z zakresu makro- i mikroekonomii oraz artykułów prasowych dotyczących aktualnych problemów społeczno-gospodarczych. W 2003 napisała (wspólnie z Jackiem Santorskim) książkę Bądź sobą i wygraj – 10 podpowiedzi dla aktywnej kobiety. Weszła w skład rady patronackiej magazynu "Liberte!".

Pełni funkcję wiceprezesa zarząd Fundacji Sztuki im. Stanisława Ignacego Witkiewicza. Przez dziesięć lat była współfundatorką Nagrody Literackiej "Nike" dla najlepszej książki roku. Zaangażowała się w działalność ruchu społecznego Kongres Kobiet, została członkinią rady programowej powołanego na jego bazie stowarzyszenia[11].

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

Odznaczenia państwowe
Nagrody i wyróżnienia

Jest laureatką Nagrody Kisiela z 1998, nagrody miesięcznika "Pani" – Inwestycja Serc (2000) za działalność społeczną, nagrody "Stylu Życia" (2002) za styl prowadzenia mediacji. W 2003 otrzymała nagrodę im. Andrzeja Bączkowskiego za szczególny wkład w rozwój dialogu społecznego w Polsce i działania ponad podziałami politycznymi, którą przeznaczyła na utworzenie fundacji "Prymus" działającej na rzecz edukacji dzieci wiejskich. Wyróżniona tytułem "Kobieta Sukcesu Warmii i Mazur" przyznawanym przez Międzynarodowe Forum Kobiet w Olsztynie (2005).

W 2008 została laureatką nagrody Galeria Chwały Polskiej Ekonomii, wyróżnienia przyznawanego przez jury wytypowane przez "Manager Magazin", PKPP Lewiatan, SGH i Akademię Leona Koźmińskiego. W 2012 znalazła się na liście 50 najbardziej wpływowych Polaków tygodnika "Wprost". W 2014 tygodnik "Newsweek" umieścił ją w rankingu 10 najbardziej wpływowych kobiet w Polsce[16].

Życie prywatne[edytuj]

Jest zamężna ze Zbigniewem Bochniarzem (wykładowcą akademickim). Ma dwoje dzieci.

Przypisy

  1. Joanna Cieśla: Parytetki. Z kobietą za pan brat. polityka.pl, 6 stycznia 2010. [dostęp 15 września 2011].
  2. Dwa zapachy miasta – Henryka Bochniarz w Zielonej Górze. gazeta.pl, 4 września 2005. [dostęp 2 marca 2011].
  3. Henryka Bochniarz (ang.). weforum.org. [dostęp 26 lutego 2012].
  4. Artur Dmochowski, Pierwsza dama biznesu III RP, "Gazeta Polska" z 1 lutego 2012
  5. Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2 marca 2011].
  6. Henryka Bochniarz. gazetapodatnika.pl, 21 marca 2008. [dostęp 2 marca 2011].
  7. Henryka Bochniarz odchodzi z Boeing International. wyborcza.pl, 8 stycznia 2015. [dostęp 9 stycznia 2015].
  8. Członkowie Narodowej Rady Rozwoju. prezydent.pl. [dostęp 16 października 2015].
  9. Prezydent powołał Radę Dialogu Społecznego. prezydent.pl, 22 października 2015. [dostęp 23 października 2015].
  10. Henryka Bochniarz wiceprezydentem BUSINESSEUROPE. gazetaprawna.pl, 21 listopada 2014. [dostęp 9 stycznia 2015].
  11. Rada Programowa. stowarzyszeniekongreskobiet.pl. [dostęp 2 marca 2011].
  12. Podziękowanie za zasługi w umacnianiu wolności. prezydent.pl, 11 listopada 2014. [dostęp 11 listopada 2014].
  13. M.P. z 2004 r. Nr 34, poz. 595
  14. M.P. z 1998 r. Nr 14, poz. 212
  15. Działalność: inne. bochniarz.pl. [dostęp 9 stycznia 2015].
  16. Ranking najbardziej wpływowych kobiet w Polsce. newsweek.pl, 7 września 2014. [dostęp 9 stycznia 2015].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]