Herb Białołęki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
POL gmina Białołęka COA.svg

Herb Białołęki odwołuje się do tradycji, nawiązuje do ważniejszych wydarzeń w historii tych ziem, a także określa ich cechy charakterystyczne. Dwupolowość herbu powstała z połączenia dwóch starych miejscowości - Tarchomina i Białołęki.

Pole zielone ze złotym snopkiem symbolizuje tradycje rolnicze gminy, zaś pole złote z lwem symbolizuje miejski charakter gminy. Snopek wzięty z herbu Wazów przypomina też, że Białołęka była kiedyś własnością króla Jana Kazimierza. Lew na baszcie, nawiązuje do herbu Prawdzic rodziny Gołyńskich, długoletnich właścicieli Tarchomina i Białołęki. Natomiast topór jest herbem Ossolińskich, którzy przyczynili się do rozwoju Tarchomina.

Herb i flaga zostały przyjęte- Uchwałą Nr XII/10/95 Rady Gminy Warszawa -Białołęka z 28 kwietnia 1995 roku.

Barwy[edytuj | edytuj kod]

W herbie Białołęki poszczególne kolory symbolizują:

  • biały - oznacza uczciwość, prawdę, pokorę, czystość
  • zielony - nadzieję, radość, honor
  • złoty - szlachetność, życzliwość, inteligencję
  • czerwony - odwagę, waleczność

Barwy te powtarzają się także we fladze Białołęki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie danych opublikowanych przez Urząd Dzielnicy Białołęka.