Herb Jeleniej Góry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Jeleniej Góry

Herb Jeleniej Góry – to jeden z symboli miejskich Jeleniej Góry.

Symbolika[edytuj]

Herbem miejskim Jeleniej Góry jest czerwony jeleń, stojący na trzech górach koloru zielonego; tarcza herbowa koloru srebrnego. Jeleń w pysku trzyma trzy żołędzie połączone jedną szypułką, podobne z dala do listka koniczynki.

Spośród miast Polski, na herbach których pojawiają się przedstawienia jelenia, tylko Jelenia Góra nazwą nawiązuje do tego motywu heraldycznego[1].

Historia herbu[edytuj]

Przedwojenny herb Jeleniej Góry

Legenda[edytuj]

Wygląd obecnego herbu związany jest z legendą sięgającą czasów Bolesława Krzywoustego, która głosi, że książę podczas polowania postrzelił jelenia, a następnie w pogoni za nim zapędził się tak daleko, że cała drużyna musiała go szukać. Jeleń udawał tylko rannego, bo chciał, by Krzywousty na dłużej zatrzymał się w rejonie i zobaczył jak piękna jest okolica. W rezultacie książę w 1108 roku wystawił tu zamek warowny.

Zmiana herbu[edytuj]

Samowolna herbu zmiana została dokonana w okresie wojny trzydziestoletniej, kiedy sporządzono fałszywy dyplom herbowy. Zmiany te zostały dokonane prawdopodobnie przed rokiem 1629 przez jeleniogórskich kupców, którzy otrzymali szereg przywilejów od Ferdynanda II (przywileje wolnego i niekontrolowanego wyboru rady miejskiej z 1502, wolny handel płótnem woalowym) usankcjonowane 30 września 1630 roku. Przywileje i ambicja mieszczaństwa doprowadziła do zmiany herbu na wzór rodowego herbu szlacheckiego. Dotychczasowy jeleń został wprowadzony na dwubarwną i dwupolową tarczę herbową oraz ozdobiony u góry hełmem, klejnotem herbowym i labrami. By herb zalegalizować spreparowano dokumenty rzekomo pochodzące z 1599 roku, m.in. dyplom cesarza Rudolfa II, i ogłoszono ich odnalezienie podczas wojny trzydziestoletniej. Późniejsze władze pruskie nie podważały legalności herbu. Taki stan rzeczy utrzymywał się do roku 1937, kiedy to przywrócono pierwotny wygląd herbu Jeleniej Góry.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]