Herb Lwowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Współczesny herb Lwowa

Herb Lwowa – jeden z symboli miejskich miasta Lwowa, przedstawia w błękitnym polu mury miejskie z trzema basztami w złotym kolorze, bramę i stojącego w niej na trzech łapach lwa (prawą przednią ma podniesioną).

W tzw. wielkiej wersji herbu tarcza herbowa podtrzymywana jest przez stylizowanego średniowiecznego woja i stojącego na tylnych łapach lwa w koronie. Obaj stoją na wstędze w barwach ukraińskich. Pod tarczą herbową umieszczone jest godło Ukrainy (Tryzub).

Wizerunek lwa w bramie, identyczny z herbowym, znajduje się także na fladze Lwowa.

Historia[edytuj]

Herb przedstawiający lwa kroczącego w bramie z trzema wieżami na błękitnym polu zaczęto używać w XIV wieku[1]. W otoku pieczęci rady miejskiej z XIV wieku znajduje się stylizowana inskrypcja w języku łacińskim S(igillum): LEMBVRGENSIS CIVITATIS. (1359)[2], pl. pieczęć miasta Lemburg. W 1526 roku król Zygmunt I Stary wystawił akt potwierdzający pieczętowanie się Lwowa takim herbem.

15 września 1586 roku papież Sykstus V dodał nad łapą lwa trzy pagórki i nad nimi ośmioramienną gwiazdę pochodzące z jego osobistego herbu, w dowód uznania za przychylność papiestwu i gorliwy kult maryjny[3]. To wówczas zastąpiono lwa stojącego na czterech łapach lwem wspiętym. Po zajęciu Lwowa przez Habsburgów herb został zatwierdzony przez cesarza Józefa II Habsburga 6 listopada 1789 roku[4].

Herb Lwowa w II Rzeczypospolitej został zaprojektowany przez Rudolfa Mękickiego[potrzebny przypis] i zatwierdzony 28 czerwca 1936 roku przez zarządzenie prezydenta Rzeczypospolitej w następującej postaci: na tarczy w polu błękitnym mury miejskie czerwone z trzema basztami. Mury i baszty opatrzone blankami z ciosu. Baszta środkowa wyższa ma trzy strzelnice wąskie, baszty boczne, niższe – po jednej strzelnicy, otwory strzelnic czarne. W murze brama sklepiona półkolista, obramowana ciosem, otwarta bez podwoi, z podniesioną bramą srebrną. W bramie w polu czarnym lew złoty, kroczący na tylnych łapach w prawo; w łapie przedniej trzyma trzy pagórki srebrne; nad nimi – gwiazda złota ośmiopromienna. Nad tarczą korona złota królewska. Spod korony z obu stron zwisają końce wstęgi czerwono błękitnej; na nich dewiza: „Semper” – z prawej strony, „Fidelis” z lewej strony. Pod tarczą na skrzyżowaniu dwu gałązek wawrzynu zwisa na wstążce Krzyż Srebrny orderu wojennego Virtuti Militari[5].

W 1967 roku władze radzieckie oficjalnie wprowadziły do użytku nowy, uproszczony wzór herbu, który przedstawiał wspiętego lwa w trójbasztowej bramie czerwonych murów miejskich, na której znajdowały się sierp i młot. Kolorem tarczy herbowej pozostał błękit[4].

Współczesny herb miasta obowiązuje od 5 lipca 1990 roku[6].

Herb wykazuje w rozwoju historycznym stale dwa zasadnicze motywy składowe, jeden to wyobrażenie wspiętego lwa, drugi zaś brama warowna z otwartymi wrotami nad którą wznoszą się trzy wieże, w bramie na łapach stoi lew. Herb powstał i rozwinął się poprzez użyte w nim motywy na zasadach heraldyki zachodniej[7].

Galeria[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Karol Sochaniewicz,: Herb miasta Lwowa. Lwów, 1933. s. 22–23.
  2. Marian Gumowski. Najstarsze pieczęcie miast polskich XIII i XIV wieku s. 136.
  3. Ewa Rot-Buga. Siedmiogórnym padołom znak sprzyja nemejski – herb Lwowa w dziełach Józefa Bartłomieja Zimorowica. „Terminus”. rocznik XII (2011), zeszyt 24, s. 105. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego (pol.). 
  4. a b Coat of arms of Lviv, www.lvivtoday.com.ua [dostęp 2016-04-09].
  5. Zarządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 28 czerwca 1936 r. w sprawie zatwierdzenia herbu miasta Lwowa, 28 czerwca 1936.
  6. Lviv (Lviv, Ukraine), www.crwflags.com [dostęp 2016-04-09].
  7. Franciszek Jaworski. Nobilitacja miasta Lwowa. 1989, s. 7.