Herb Tczewa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL Tczew COA 1.svg

Herb Tczewa przedstawia czerwonego gryfa w polu srebrnym. Jest typowym elementem herbów na Pomorzu Zachodnim. Takim znakiem posługiwał się książę Sambor II, który zbudował gród w Tczewie i dlatego też, gryf trafił na tczewskie tarcze i pieczęcie. Inne wersje przedstawiają legendy. Najpopularniejsza w gwarze nowokociewskiej mówi:

"Przed wiekami tak dalekiemi, jakoby nikt nie pamięta, gród bory otaczały nieprzeniknione. Olbrzemie zwierzęta, bestyje okrutne, zmory świata, porywały bydło a owce, konie i wszelkią zwierzynę udomowioną. Co dzień więcej zwierząt pożerane były, a i ludzie wobec takiej zuchwałości bestyj pewni życia i dobytku nie byli. I tak raz syn rajcy bawił beztrosko się w ogrodzie ojca. A tu nagle ptaszysko olbrzemie wzlatuje, porywa dziecko i w las chce uciekać ze zdobyczą. I za nim od Rzeki Świętyj Leniwkiy zwierzę latające- niby ptak, niby lew- rusza za zmorą w pogoni. A ludzkość patrzela wystraszona na bitwę powietrzną. Po zmaganiach długich orłolew ranił śmiertelnie sępa, który padł w nurty Wisłoki. Objął pacholątko w pazury, sfrunął, złożył dziecięcie cale i zdrowe w ramiona matczyne, po czem skonał. Rajca wdzięczny, gród wdzięczny, długo bohatera oplakiweli, a żadna z bestyj 'uż się ni zjawiła. A nie czcić takiegoż wyczynu niepodobna. Lud obrał obrońcę za symbol."

Jest to jedna z wersji. Inna podaje, że to smok porwał dziecko, a zabił go jadący z poselstwem do Mieszka I duński rycerz. Gryf był godłem Danii i tego rycerza.

Bibliografia[edytuj]