Herb Trzebiatowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Trzebiatowa

Herb Trzebiatowa przedstawia na tarczy dołem półkolistej, tzw. hiszpańskiej II, w srebrnym polu czerwonego wspiętego gryfa pomorskiego zwróconego w prawą stronę, trzymającego w szponach złotą tarczę, na której znajduje się zielony trójliść koniczyny. Pod tarczą widnieje złoty równoramienny krzyż premonstratensów. Za gryfem znajduje się niebieski odwrócony w słup klucz św. Piotra[1].

Pierwotny herb miasta, którego pierwszy znany wizerunek znajduje się na pieczęci z 1383 roku przedstawiał wznoszącego się gryfa w kratkowanym polu między krzyżem św. Andrzeja i stojącym kluczem[2].

Symbolika[edytuj | edytuj kod]

  • gryf jest herbem Pomorza i książąt pomorskich, którzy nadali miastu prawa miejskie
  • koniczyna jest znakiem monetarnym Trzebiatowa z okresu średniowiecza
  • klucz i krzyż są symbolami władzy duchownej i mają przypominać o dziejach miasta, które założyli i którego pierwszymi właścicielami byli norbertanie z klasztoru w Białobokach.

Motywy herbu Trzebiatowa[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Uchwała Nr XXX/307/05 Rady Miejskiej w Trzebiatowie z dnia 31 marca 2005 r. ws. uchwalenia Herbu Gminy Trzebiatów
  2. Mariusz Zając: Trzebiatów nad Regą. Historia i zabytki. Szczecin: Ottonianum, 1991.