Herb złożony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przedstawienie związków rodzinnych w herbie pięciopolowym: 5.herb rodowy posiadacza herbu, 1.herb matki, 2.herb babki ojczystej, 3.herb babki macierzystej, 4.herb prababki ojczysto-ojczystej

Herb mieszczący na jednej tarczy herbowej, podzielonej według reguł heraldycznych kilka herbów. Początkowo symbolizował wyłącznie władztwo lenne a stosowany był głównie w herbach wyższej szlachty i panów feudalnych. Później stosowany również dla podkreślenia więzów krwi. Herb złożony przedstawiał herby przodków jego nosiciela lub jego małżonki. Taki herb złożony tworzony był według ścisłych reguł i pozwalał poznać fragment genealogii jego posiadacza. Tarcza w herbach złożonych dzielona była najczęściej na 2, 3, 4 lub 5 pól. Niekiedy stosowano bardziej złożone podziały – zwłaszcza w heraldyce niemieckiej i hiszpańskiej – pełny herb królestwa pruskiego jest podzielony na 51 pól! Herby złożone tworzono także, od XVI w. jedynie dla udostojnienia wizerunku herbowego, tworząc herby złożone, których części składowe nie miały żadnego odniesienia do związków krwi czy posiadania ziemi. Niekiedy dla udostojnienia herbu, np. przy udzieleniu indygenatu lub nadaniu tytułu arystokratycznego monarcha dodawał herb swego kraju do herbu rodowego zaszczycanego szlachcica. Stosowane to było również w Polsce, gdzie wiele herbów cudzoziemskiej szlachty przyozdobiono Orłem Białym przy okazji nadania indygenatu.

Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

Najbardziej w dziejach złożony herb, składający się z 719 poszczególnych herbów namalowano w 1839 r. dla Ryszarda Temple-Grenville`a, Markiza of Chandos, syna pierwszego księcia of Buckingham and Chandos. Rewers malowidła zajmują inskrypcje z nazwiskami posiadaczy herbów i objaśnieniami genealogicznymi.