Herbert Plank

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herbert Plank
Data i miejsce urodzenia 3 września 1954
Vipiteno, Włochy
Klub C.S. Carabinieri
Pierwsze punkty w PŚ 24.01 1972, Adelboden (10. miejsce – gigant)
Pierwsze podium w PŚ 10.12 1973, Val d'Isère
(1. miejsce – zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Igrzyska olimpijskie
Brąz
Innsbruck 1976 Zjazd
Mistrzostwa świata
Brąz
Innsbruck 1976 Zjazd
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1975/1976
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1973/1974
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1974/1975
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1977/1978
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1979/1980

Herbert Plank (ur. 3 września 1954 w Vipiteno) – włoski narciarz alpejski, brązowy medalista mistrzostw świata i brązowy medalista olimpijski.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze Herbert Plank osiągnął w 1972 roku, kiedy zdobył złoty medal w biegu zjazdowym podczas mistrzostw Europy juniorów w Madonna di Campiglio[1]. W tym samym roku zdobył także swoje pierwsze punkty w zawodach Pucharu Świata, kiedy 24 stycznia 1972 roku w Adelboden zajął 10. miejsce w gigancie. Blisko dwa lata później, 10 grudnia 1973 roku w Val d'Isère po raz pierwszy stanął na podium zawodów tego cyklu, od razu wygrywając zjazd. W siedmiu kolejnych sezonach przynajmniej raz plasował się na podium, odnosząc przy tym jeszcze cztery zwycięstwa: 9 stycznia 1976 roku w Wengen, 18 grudnia 1977 roku w Val Gardena, 22 grudnia 1977 roku w Cortina d'Ampezzo oraz 4 marca 1980 roku w Lake Louise zwyciężał w zjeździe. W klasyfikacji generalnej najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1977/1978, kiedy był piąty. Ponadto kilkakrotnie stawał na podium klasyfikacji końcowej w zjeździe: w sezonie 1975/1976 był drugi za Austriakiem Franzem Klammerem, a w sezonach 1973/1974, 1974/1975, 1977/1978 i 1979/1980 zajmował trzecie miejsce.

Największy sukces w karierze Włoch osiągnął w 1976 roku, kiedy podczas igrzysk olimpijskich w Innsbrucku zdobył brązowy medal w biegu zjazdowym. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Franz Klammer oraz Bernhard Russi ze Szwajcarii. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Lake Placid w tej samej konkurencji rywalizację zakończył na szóstej pozycji. Były to jedyne starty olimpijskie Planka. Brał także udział w mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen w 1978 roku, zajmując dziesiąte miejsce w swej koronnej konkurencji. W 1981 roku zakończył karierę.

Jego syn Andy Plank również jest narciarzem.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
3.Bronze medal.svg 5 lutego 1976 Austria Innsbruck Zjazd 1:45,73 min +0,86 s Austria Franz Klammer
6. 14 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Zjazd 1:45,50 min +1,63 s Austria Leonhard Stock

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
3.Bronze medal.svg 5 lutego 1976 Austria Innsbruck Zjazd 1:45,73 min +0,86 s Austria Franz Klammer
10. 29 stycznia 1978 Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen Zjazd 2:04,12 min +2,19 s Austria Josef Walcher
6. 14 lutego 1980 Stany Zjednoczone Lake Placid Zjazd 1:45,50 min +1,63 s Austria Leonhard Stock

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Francja Val d'Isère10 grudnia 1973 (zjazd)
  2. Szwajcaria Wengen9 stycznia 1976 (zjazd)
  3. Włochy Val Gardena18 grudnia 1977 (zjazd)
  4. Włochy Cortina d'Ampezzo22 grudnia 1977 (zjazd)
  5. Kanada Lake Louise4 marca 1980 (zjazd)

Pozostałe miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

  1. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen6 stycznia 1974 (zjazd) – 3. miejsce
  2. Szwajcaria Wengen19 stycznia 1974 (zjazd) – 3. miejsce
  3. Szwajcaria Sankt Moritz15 grudnia 1974 (zjazd) – 2. miejsce
  4. Szwajcaria Wengen11 stycznia 1975 (zjazd) – 2. miejsce
  5. Austria Innsbruck26 stycznia 1975 (zjazd) – 3. miejsce
  6. Francja Val d'Isère7 grudnia 1975 (zjazd) – 2. miejsce
  7. Austria Schladming20 grudnia 1975 (zjazd) – 3. miejsce
  8. Włochy Val Gardena17 grudnia 1976 (zjazd) – 2. miejsce
  9. Francja Morzine31 stycznia 1977 (zjazd) – 2. miejsce
  10. Francja Val d'Isère11 grudnia 1977 (zjazd) – 2. miejsce
  11. Francja Morzine6 stycznia 1979 (zjazd) – 2. miejsce
  12. Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Garmisch-Partenkirchen27 stycznia 1979 (zjazd) – 3. miejsce
  13. Francja Val d'Isère7 grudnia 1979 (zjazd) – 2. miejsce
  14. Francja Pra Loup6 stycznia 1980 (zjazd) – 2. miejsce
  15. Austria Innsbruck12 stycznia 1980 (zjazd) – 3. miejsce
  16. Austria Innsbruck1 lutego 1981 (zjazd) – 2. miejsce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]