Herman Gorter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herman Gorter
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 listopada 1864
Wormerveer
Data i miejsce śmierci 15 września 1927
Bruksela
Narodowość holenderska
Język niderlandzki
Dziedzina sztuki poezja
Epoka modernizm
Ważne dzieła

Mei

Herman Gorter (ur. 26 listopada 1864 w Wormerveer, zm. 15 września 1927 w Brukseli) – holenderski poeta i krytyk literacki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1885-1894 współpracował z dwumiesięcznikiem „De Nieuwe Tijd”. Był orędownikiem dbałości o estetykę liryczną i idei „sztuki dla sztuki”, stał się najwybitniejszym przedstawicielem awangardowej grupy literackiej Tachtig, zwanej także Generacją 1880. W 1889 napisał swoje najważniejsze dzieło, impresjonistyczny poemat epicki Mei (Maj) opisujący piękno wiosennego krajobrazu holenderskiego i własny rozwój duchowy, w 1890 wydał zbiór Verzen (Wiersze) z indywidualistyczną, zmysłową poezją. Początkowo sensu istnienia szukał w filozofii Barucha Spinozy, później w socjalizmie. W 1897 wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej, a w 1909 do Partii Socjaldemokratycznej. Stał się ortodoksyjnym komunistą, odrzucając indywidualizm Generacji 1880. W 1912 podjął próbę napisania eposu socjalistycznego Pan, jednak jego zaangażowanie miało charakter raczej wizjonerski niż praktyczny. Z powodu swojego utopijnego idealizmu w 1920 popadł w konflikt z Międzynarodówką Komunistyczną i w spór z Leninem, po czym wycofał się z aktywnej działalności politycznej. W 1935 został opublikowany tom jego studiów krytycznopolitycznych De groote dichters (Wielcy poeci).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]